Krantenveiling, please

Nadat het stof is opgetrokken van de gebeurtenissen van het afgelopen weekeinde, waarin de gebroeders Barclay een bod uitbrachten op het media-imperium van Lord Black, luidt de werkelijke vraag wat er te gebeuren staat met zijn belangrijkste kranten, met name de Britse Daily Telegraph. De Barclays hebben duidelijk hun eigen plannen met de Telegraph. Dat is de reden waarom zij de riskante stap hebben gezet om een bedrijf te kopen waarover een juridische strijd is losgebarsten. Zij denken 'substantiële synergievoordelen' te kunnen behalen door de Daily en de Sunday Telegraph te laten samenwerken met hun eigen kranten, waaronder de Scotsman. Maar voor andere aandeelhouders in Hollinger International (HI), het bedrijf dat eigenaar is van de Telegraph, zou het veel beter zijn als het concern zou worden opgebroken en de diverse onderdelen zouden worden geveild. Alleen al de Britse kranten zijn meer dan 800 miljoen dollar waard, op basis van een schatting van zakenbank CSFB. Als ook de Daily Mail en de Daily Express meebieden - die grotere synergievoordelen kunnen behalen dan de Barclays - kan de prijs 1 miljard dollar overtreffen.

Plus de Chicago Sun-Times, andere regionale kranten en de Jerusalem Post nadert de totale waarde 2,1 miljard dollar. Dan is er nog de mogelijkheid dat HI een deel van het geld terugkrijgt uit een rechtszaak tegen Black en zijn compagnons. Stel dat de helft van het gevorderde bedrag wordt toegekend. Trek vervolgens 450 miljoen dollar aan nettoschuld en overheadkosten van het totaal af, en de bedrijfswaarde bedraagt 1,8 miljard dollar - 60 procent méér dan de huidige marktwaarde van 1,1 miljard dollar. De gebroeders Barclay lijken op eenzelfde bedrag te zijn uitgekomen. Zij bieden 467 miljoen dollar voor 30 procent van het aandelenkapitaal. Maar zij worden daarmee tevens gedaagden in de rechtszaak. Stel dat hun totale kosten 500 miljoen dollar bedragen. De waarde die zij dan impliciet aan HI in zijn geheel toekennen is 1,7 miljard dollar.

Maar de hamvraag is hoe de minderheidsaandeelhouders deze premie kunnen bemachtigen. Dat hangt er voor het grootste deel vanaf hoe sterk de raad van bestuur zich maakt voor de belangen van álle aandeelhouders, ook al jaagt dat de nieuwe controlerende aandeelhouders op de kast. Het is onwaarschijnlijk dat de Barclays passief zullen toekijken hoe de Telegraph in andere handen terechtkomt, terwijl zij met de gebakken peren blijven zitten. Het lijkt erop dat deze geschiedenis nog lang kan gaan duren.

Onder redactie van Hugo Dixon.

Voor meer commentaar:

zie www.breakingviews.com.

Vertaling Menno Grootveld.