Webcongres: rem immigratie af om verzorgingsstaat te verdedigen

Volgens Paul Scheffer moet Nederland kiezen of het een verzorgingsstaat of immigratieland wil zijn. Twee derde van het Webcongres wil de voorzieningen van de verzorgingsstaat niet opgeven om meer immigranten te kunnen toelaten.

De naoorlogse immigratie is uniek, betoogde Paul Scheffer vorige week in deze bijlage, omdat het de eerste immigratiegolf is in het tijdperk van de verzorgingsstaat. De bijzonder hoogleraar Grootstedelijke problematiek constateerde dat in Nederland meer dan 60 procent van de Turken en Marokkanen boven de veertig geen werk heeft. Dankzij de verzorgingsstaat bestond voor werkloze allochtonen van de eerste generatie geen noodzaak zich aan te passen, waardoor ze in de marge van de samenleving belandden. Gevolg: gebrekkige integratie en polarisatie tussen werkende autochtonen en improductieve migranten.

Scheffer waarschuwde voor herhaling van dit drama. Goed-gekwalificeerde migranten zijn wat hem betreft welkom, zoals er ook iets valt te zeggen voor het aan migranten gefaseerd toegang verschaffen tot de sociale zekerheid. Maar gegeven de huidige problemen rond de integratie in de grote steden, betoogde Scheffer, zou het desastreus zijn opnieuw te kiezen voor omvangrijke immigratie van laaggeschoolden.

Een meerderheid (67 procent) van het Webcongres ondersteunde dit betoog en was het oneens met de stelling dat het voorzieningenniveau in Nederland omlaag moet ten behoeve van een nieuwe stroom laagopgeleide migranten.

,,Het devies ten aanzien van de huidige allochtone populatie is opleiden, scholen en zorgen dat er een daadwerkelijke integratie op gang komt'', vindt Hennie van IJzerloo uit Hilversum. ,,Niet door te knuffelen, maar door te prikkelen, uit te dagen. En voor wat betreft de toegang: alleen de echte vluchtelingen en degenen die willen en kunnen bijdragen aan de samenleving.''

,,We weten inmiddels wat de valkuilen zijn'', aldus Joke Meijer uit Capelle aan den IJssel. ,,Laten we daar dan niet weer invallen. Laten we eerst de huidige problemen zo veel mogelijk oplossen en de arbeidsparticipatie van zowel allochtonen als autochtonen verbeteren.''

Ook Hansje Glazenburg uit Utrecht ziet niets in het verlagen van het voorzieningenniveau om de integratie te bevorderen: ,,Aangezien iedereen (dus ook autochtonen) hierdoor `getroffen' zal worden, kan dit voedsel voor vreemdelingenhaat zijn (`Om die migranten te helpen, word ik gekort op mijn uitkering'). En dat is zeker niet bevorderlijk voor de integratie.''

,,Nederland moet – zeker na een grotelijks mislukt integratiebeleid – absoluut geen nieuwe immigranten meer toelaten'', schrijft Maurice Ackermans uit Den Bosch, ,,die niet beschikken over aantoonbare kwaliteiten om zich een plek op de arbeidsmarkt te veroveren. En die verder ten volle bereid moeten zijn (sociaal contract) om aan een basisverplichting te voldoen, namelijk `geïntegreerd burger' van dit land te willen worden. Pas daarna – en op termijn – staat ook het stelsel van sociale zekerheid voor hen open.''

,,Als we de deur open laten staan voor mensen die niet in staat zijn om bij te dragen aan de maatschappij – en dat bedoel ik niet alleen in financiële zin'', aldus Michiel Groeneveld uit Terneuzen, ,,dan dwingen we onszelf tot een lager niveau van beschaving. Ik ben er niet voor om de verzorgingsstaat te minimaliseren. Ik ben voor stopzetting van de instroom uit onderontwikkelde gebieden. Ik beschouw de `verplichtende verzorgingsstaat' van Scheffer als een te zwakke poging en symptoombestrijding; er is inmiddels een derde generatie allochtonenprobleem!''

Volgens Ingrid Petiet uit Zwolle is er geen sprake van of het een, of het ander: ,,De eerste grote groepen migranten van de twintigste eeuw, waar niemand zich om bekommerde, werden weggestopt in gruwelijke pensions, want ach, ze zouden na een tijdje weer weggaan. Zo begon de segregatie tussen al aanwezigen en nieuwkomers. Toch heb ik er geen probleem mee als er meer migranten komen. Het niveau van de verzorgingsstaat wordt door dit kabinet hoe dan ook naar onpeilbare diepten getrokken.''

Janneke van Schaik uit Bergen op Zoom is voorstander van een gedoseerde binnenkomst van geschoolde mensen voor specifieke banen. ,,Daarnaast moet de mogelijkheid blijven bestaan om kleine groepen mensen om humanitaire redenen op te nemen, die sowieso een korte periode gebruik moeten kunnen maken van de voorzieningen. Als terugkeer niet mogelijk is, kunnen zij op kosten van de staat zo snel en goed mogelijk integreren.''

,,Mocht de economie weer wat verbeteren en er een wat krappere arbeidsmarkt ontstaan'', meent Nettie Odijk-Butggraaf uit Zutphen, ,,dan kunnen bedrijven wellicht gericht mensen uit het buitenland laten komen, desnoods tijdelijk, zodat ze niet voor altijd voor hun eigen land verloren gaan.''

De inkomsten uit aardgas zijn eindig, waarschuwt Oscar Lopes Cardozo uit Kortenhoef, ,,en daarmee komt de verzorgingsstaat sowieso onder druk te staan. Het toelaten van grote aantallen migranten, voor wie hier in afnemende mate werkgelegenheid is, leidt tot nog grotere druk op de verzorgingsstaat, waardoor deze in nog kortere tijd en ten koste van nog veel meer sociale onrust hervormd moet worden.''

,,De verzorgingsstaat moet hervormd worden tot een waarborgstaat, om een fatsoenlijk en beschaafd, sociaal aanvaardbaar minimum te garanderen voor mensen die om de een of andere reden niet (volledig) actief aan de maatschappij deel kunnen nemen'', schrijft Bart Leurs uit Houten. ,,Dat hierdoor (hopelijk) immigranten beter worden opgenomen, zou slechts een van de beoogde doelen moeten zijn. Het past in een streven om iedereen gelijke kansen te geven, immigrant of niet.''

De vergrijzing is de zwaarste last voor de maatschappij, stelt Jasper Beckeringh uit Rotterdam. ,,Omdat de immigranten een verjonging en dus een potentieel arbeidsleger met zich meebrengen, moet dit gestimuleerd worden, maar met de extra prijs van grote investeringen in het onderwijs.''

,,Wij moeten ophouden met het produceren van allerlei land- en tuinbouwproducten'', betoogt Nel van der Heijden-Rogier uit Vught, ,,om andere landen die het goedkoper kunnen, kansen te geven. Geef de mensen hier kansen in de sectoren waar onze verzorgingsstaat behoefte aan heeft. En laten we alsjeblieft niet denken dat we een welvarend, blank eilandje kunnen en mogen blijven middenin de achterlijke en criminele wereld van die anderen.''

Het Webcongres, een maand geleden opgericht, is het on-line forum van NRC Handelsblad. Iedere week krijgen 150 lezers een stelling voorgelegd over een actueel thema. De discussie wordt gehouden op www.nrc.nl.