Uit de kast

Uit de kast komen ten overstaande van 16 miljoen mensen. Albert Verlinde bewondert Jamai.

Jamai is homo. Dit bericht sloeg in showbizzland in als een bom. Neef Jamai bleek een nicht te zijn en tante Gerard, tante Gordon en tante ondergetekende gaven met blijdschap kennis van het nieuwe roze sterretje. Natuurlijk, het zou nog mooier geweest zijn als idolcollega en snackboy Jim zijn coming out bekend had gemaakt, maar die is dus niet Gay of Bi. Hij heeft alleen een vriendinnetje dat Gaby heet en dat veroorzaakte toch even wat verwarring.

In Showbizzland is het nogal wat om als jeugdidool voor je homoseksualiteit uit te komen. Je waarde op de sterrenbeurs klapt in elkaar. Je kunt geen droomobject meer zijn voor jonge bakvisjes en daarom houden heel wat jonge zangers hun ware aard verborgen. Niet omdat ze dat zelf willen, maar omdat commerciële krachten op de achtergrond daarop aandringen. Daar kan ik over meepraten. Het is nog maar elf jaar geleden dat ik als presentator bij RTL 4 mijn tv debuut maakte. Ik was de dertig gepasseerd, had na jaren enthousiast zoeken eindelijk een leuke vriend gevonden en zat dus heel lekker in mijn vel.

Toen suggereerde iemand van de directie van RTL 4 dat het misschien beter voor mijn populariteit zou zijn als ik mijn homoseksualiteit onder de pet zou houden. Ik heb hem recht in het gezicht uitgelachen. Gerard Joling en Gordon zijn jarenlang als hetero door het leven gegaan omdat ze als artiest het publiek wilden behagen en ik had geen zin dezelfde lijdensweg van een geheim dubbelleven te bewandelen. Achteraf is het trouwens een beetje vreemd dat twee zangers die jarenlang hun ware gezicht verborgen hebben gehouden om carrière te maken nu hun ware gezicht cultiveren om een carrière te behouden, maar dit terzijde.

De onthulling van Jamai kwam voor mij niet als een donderslag bij heldere hemel. Ik hoor nogal eens wat om het maar voorzichtig uit te drukken en uit de directe omgeving van Jamai werden de signalen steeds sterker dat er iets speelde. Op een dag belde ik Jamai's ontdekker, Idols juryvoorzitter Henk Jan Smits, en vroeg hem naar de waarheid. Het was waar zei hij, maar Jamai zat niet zo lekker in zijn vel, had even tijd nodig om zichzelf te ontdekken en voor een beetje zelfreflectie is het niet echt gezond als een entertainmentverslaggever in een veelbekeken tv-rubriek even gaat verklappen dat je `zo' bent. Dus hield ik mijn mond. Het is niet aan mij om iemand te outen op tv en zeker geen 16-jarige puber. Want dat lijkt iedereen even te vergeten. Jamai is 16. De leeftijd waarop ik een rode kop kreeg als Sonja Barend het op tv over homo's had, omdat ik dacht dat er boven mijn hoofd een reclamebord verscheen dat mijn ouders toeschreeuwde `Hier zit er ook een!'. Op mijn 16de was ik doodongelukkig omdat ik zeker wist dat niemand mij meer als mens zou accepteren en dat ik door vrienden en familie in de steek gelaten zou worden. Achteraf natuurlijk allemaal onzin, maar dat weet je niet als 16-jarige. Jamai is dus 16, staat in het brandpunt van de belangstelling en durft voor zijn ware aard uit te komen. En wat is het dan makkelijk om grappen te maken als `Als ik wekenlang het hoofd van Jerney Kaagman voor me had gehad, zou ik ook nooit meer een vrouw willen'.

Natuurlijk kan ik ook gierend van het lachen constateren dat Jamai in de Hitkrant zegt dat hij soms ook op meisjes valt, dus dat hij nog een knippernicht is ook. Maar dat doe ik niet.

Uit de kast komen is voor niemand eenvoudig, maar uit de kast komen in de wetenschap dat er 16 miljoen mensen klaar staan om je te beoordelen, dat vereist heldenmoed.