Overeenkomsten

Sedert Fortuyn en 11 september wordt kritisch gesproken over immigranten, en sindsdien koester ik de hardnekkige overtuiging dat de gesignaleerde problemen eigen zijn aan moeilijke processen als wederzijds aanpassen van culturen en dat ze gewoon hun tijd nodig hebben om te settelen. Uw bijdrage over de geoliede integratiemachine komt op het goede moment. De gang van zaken rond de Tweede-Kamercommissie over integratie stemde mij niet vrolijk en de aanslag op de leraar in Den Haag kan ook weer het verkeerde soort reacties oproepen.

Van de man in de straat kan ik begrijpen dat hij het er soms moeilijk mee heeft. Maar de wijze waarop leidende politieke en intellectuele kringen over dit vraagstuk denken, stoort mij. Mij treft de grote Hollandse bekrompenheid, het kortetermijndenken, de weinige kennis van en begrip voor andere culturen. Zie de bizarre hoofddoekjesdiscussie.

Woordvoerders benadrukken vaak ook de verschillen in plaats van de overeenkomsten en zien ook te weinig overeenkomsten met de recente historie in Nederland. Ik doel hierbij vooral op de overeenkomst tussen islam en christendom. De verschillen in godsdienst zijn betrekkelijk, maar in conservatieve christelijke kringen worden de verschillen aangezet. Zie het gedrag van sommige christelijke scholen die hun exclusieve identitieit gaan benadrukken. Het waarden- en normbesef in islamitische kring vertoont sterke gelijkenis met wat ik in Nederland in de jaren vijftig in christelijke kring heb ervaren. Reden om elkaar vanuit die herkenning op te zoeken. De praktijk is tegenovergesteld.

Ik zie dat veel allochtonen zich inspannen om mee te doen in de vaart der volkeren. Ze zijn juist niet om hun levenssituatie onveranderd te laten naar Nederland gekomen, zo denken ze ook zelf naar mijn ervaring. Wat hen betreft ben ik optimistisch. Nu die zure Nederlanders nog. Ook die hebben kennelijk tijd nodig.