Michael Jackson in court, maar waar gaat dit over?

Popster Michael Jackson meldde zich gisteren voor het begin van zijn rechtszaak.

Saddam Hussein had gisteren rustig kunnen ontsnappen en een ommetje maken over de markt van Bagdad. Tv-kijkend Amerika had het niet gemerkt. Er waren belangrijker zaken te bekijken. Alle camera's stonden voor het gerechtsgebouw in Santa Maria, Californië. Spannend, spannend, spannend.

Showbusiness was het zeker. Als Michael Jackson een cent kreeg voor iedere seconde zendtijd en iedere gedrukte letter die de laatste maanden zijn gewijd aan zijn justitiële problemen, dan zou hij zijn schuld kunnen aflossen en de hele wereld kunnen uitnodigen voor een glaasje ranja op Neverland, zijn kermislandgoed in Los Olivos, Californië.

Geen televisiezender wilde het missen: Jackson die bij prachtig weer op zijn auto een dansje maakte onder een zwarte paraplu, nadat hij binnen was beschuldigd van misdrijven die hem zo 20 jaar de cel in kunnen sturen. De fans moesten elkaar vasthouden om niet flauw te vallen. Waar gaat dit over?

Het voetenwerk had niet meer de onnavolgbare kwaliteit uit de tijd van `Thriller' en `Billie Jean'. Dit optreden had ook een ander doel. De popzanger, die volgens Entertainment Weekly sinds 1991 geen relevante song meer heeft voortgebracht, bepleitte zijn eigen zaak. Michael Jackson was heer en meester van een even bizar als uniek-Amerikaans ritueel: `celebrity justice'.

Dat werkt zo. Omdat het Michael Jackson is, is het nieuws. Omdat het strafrecht is, is het groot nieuws. En omdat al het andere nieuws oud, ingewikkeld of saai is, is het permanent nieuws. De `juridische correspondent' schakelt over naar onze man bij de voordeur, die wordt onderbroken door een `senior court correspondent' in de hal. Zo kan je zelfs de rijtoer met prinsjesdag te spannend maken.

Oorlog is het mooiste, maar die heb je niet ieder jaar. De 24-uurs kabelzenders zien hun kijkcijfers ook omhoog schieten als er een fijne, slepende rechtszaak is. Of liefst eerst een vermissing gevolgd door een rechtszaak. Als er even geen beroemdheid in de penarie zit, vinden de `nieuws'-zenders hun eigen beroemde zaken uit.

[vervolg JACKSON: pagina 5]

JACKSON

TV smult van beroemde verdachten

[vervolg van pagina 1]

Zo hebben de kijkers van CNN, MSNBC en FOX News al maanden moeten volgen hoe Scott Peterson, een willekeurige man uit Californië, ervan wordt beschuldigd zijn vrouw Laci te hebben vermoord; zij spoelde aan in de Baai van San Francisco.

Zulke zaken zijn een tragedie, zonder twijfel, maar wat heeft een volk van 292 miljoen mensen te maken met één huiselijk drama? En waarom niet de moord bij de buren, in de volgende stad? Omdat televisie behoefte heeft aan beroemdheden. Het moet een vervolgverhaal worden. Dan kan het laatste nieuws in dertig seconden worden verteld zonder dat de hele zaak weer moet worden uitgelegd. Daarom zijn de ouders van Scott nu bekende gezichten, en haar familie laat zich ook niet onbetuigd.

Michael Jackson is tenminste de `King of Pop', zij het zelfgekroond. Dat was hij althans voordat hij zijn gezicht steeds verder liet wegretoucheren, voordat hij in 1993 van ontucht met een 13-jarige jongen werd beschuldigd (en die zaak naar verluidt afkocht voor 20 miljoen dollar), voordat hij in 2001 zijn negen maanden oude zoontje Prince Michael II uit het raam van een Berlijns hotel hield en voordat hij vorig jaar opnieuw in de pedofiele verdomhoek terecht kwam wegens het in bed uitnodigen van jonge pubers op zijn spookkasteel.

De oudste kinderster van de Amerikaanse muziekwereld is meer dan beroemd genoeg om nog vijftig jaar nieuws te maken. Zijn afdaling in de krochten van plastische chirurgie, pedofilie, huidontkleuring, herstructurering van schulden en androgyne fantasiemode maken hem alleen maar interessanter. Zo kunnen nog meer `speciale adviseurs' worden toegevoegd aan de staf van alle concurrerende zenders.

Totdat de volgende zaak opkomt. Wat dat betreft ziet het jaar dat voor de kijker ligt er uit als een topjaar. De kans bestaat tegelijk een of meer Enron-processen in Houston worden gevoerd, terwijl in New York Martha Stewart en enkele andere bekende namen uit het bedrijfsleven hun onschuld onder grote belangstelling moeten bewijzen. En dan staat in Colorado nog de cleanste basketballer van Amerika, Kobe Bryant, terecht wegens vermeende verkrachting van een kamermeisje.

Die overvloed aan `celebrity' rechtszaken heeft grote voordelen. Zodra ergens geschorst wordt, kan worden overgeschakeld naar een andere rechtszaal. En zolang de verkiezingen te ingewikkeld blijven voor een aan de paardenraces ontleend type berichtgeving, kunnen die uitzendingen tot een minimum beperkt blijven. Op de uitslagenavond in november schakelen we dan wel over naar de winnaar en de verliezer.

Voor het geval hij schuldig lijkt te zijn, kan Michael Jackson altijd nog de rassenkaart inzetten. Die heeft hij al eerder gespeeld. Op het elektronische prikbord van de zwarte entertainment zender BET spoelden gistermiddag al kijkers aan die het hadden over `modern day lynching'. De nieuwszenders zijn nooit zo tuk op `zwarte woede', dat is niet goed voor de reclame-omzet, maar als de verdachte er een beroep op doet, kunnen ze er niet omheen. Bij O.J. Simpson, acht jaar geleden, speelde het vooral onderhuids. Dat is ideaal, de zaak wordt er sexy van zonder pijn te doen.

Dit keer is de ster natuurlijk het grootste slachtoffer. Het geheim van Michael Jacksons `moonwalk' was dat hij achteruit liep terwijl het leek alsof hij vooruit liep. Het blijkt het verhaal van zijn leven te zijn. Amerika kijkt ademloos toe. Iedere nieuwe stap achteruit zal live worden uitgezonden.