Ik toonde respect voor een leraar en lag er uit

Geboren in Haarlem in 1951, uit Nederlandse ouders, heb ik tot 1965 in Rome gewoond, waar mijn vader als Nederlands ambtenaar werkte. Ik kreeg een Italiaanse voornaam en ik kwam op een gewone Italiaanse school. Na de verhuizing naar Nederland kwam ik in klas 3 van het gymnasium in Nijmegen. Daar was ik de allochtoon, nog lang voordat de term gemeengoed was. Een voorbeeld: kort na het begin van het schooljaar kreeg ik in de klas een gerichte vraag van een leraar. Automatisch ging ik opstaan, naast de bank, om de vraag te beantwoorden. De klas lag dubbel van het lachen, en ik had absoluut geen idee waarom. Met enigszins gegeneerde stem zei de leraar dat hij het waardeerde, maar dat ik rustig kon blijven zitten, omdat gaan staan bij een vraag in Nederland niet meer gebruikelijk was. Sindsdien lag ik er bij mijn klasgenoten uit: respect tonen voor een leraar was `not done'.