Icebreaker

Hoe de Britse versie van de radicale kaalheid van Andriessen en trawanten klinkt, is al een paar jaar duidelijk. Gezelschappen als de Steve Martland Band combineren versterkte instrumenten en knallende blazers in pompende stukken met een hoog adrenalinegehalte. Icebreaker past naadloos in deze categorie. Eerder al nam de groep werk op van onder andere Graham Fitkin en Michael Torke. En nu is er dan het album Trance met de in zes delen uiteenvallende compositie van Michael Gordon.

Met die titel is niets teveel gezegd. De repetitieve motiefjes die als nerveuze insecten in de rondte wervelen hebben een hoogst hypnotiserend effect. In het vijfde deel spreekt de componist zelfs van Trance Drone. De ontwikkeling zit meer in minimale verschuivingen dan in abrupte wendingen. Behalve de tot oerkracht versterkte blazers en stuwende basgitaar komt het geluid ook voort uit een sampler die Boeddhistische nonnen, Gregoriaans gezang en Chassidische gebeden tot rimpelend klanktapijt weeft. Wie hier geen religieuze ervaring aan overhoudt, heeft in ieder geval bijna een uur lang muzikaal krachtvoer achter de kiezen. Icebreaker speelt morgen in het Utrechtse Vredenburg.

Icebreaker: Trance (Cantaloupe, CA21018) Distr Challenge