Het woon- en leefklimaat beviel ons niet meer

In Nederland wordt vaak met het nodige dédain gesproken over mensen die naar België verhuisd zijn. Ik ben een van degenen die vertrokken zijn naar het buitenland en word regelmatig geconfronteerd met `het vermoeden' dat dat wel om fiscale redenen zal zijn geweest. Kennelijk komt het bij de gemiddelde Nederlander niet op dat er redenen kunnen zijn om dit fantastische land te verlaten. Ik heb er echter grote moeite mee om te worden gezien als iemand die om fiscale redenen naar het buitenland is vertrokken; dat is namelijk pertinent onwaar. Wij zijn vertrokken omdat het woon- en leefklimaat in Nederland ons absoluut niet meer aanstaat. Wij hebben Nederland vaarwel gezegd wegens het feit dat wij grote moeite hebben te wonen in een `huurhuis' waarvan de eigenaarde besloten heeft voorrang te geven aan de aflossing van zijn hypotheek, ten koste van ons woongenot, door structureel hoogst noodzakelijk onderhoud achterwege te laten, waardoor deze woning tot een bouwval verwerd.

Onze dochter was in Nederland met vlag en wimpel overgegaan van de tweede naar de derde klas van het gymnasium. In België moest zij een vol jaar terug en had dan nog, in de tweede klas, bijna het hele jaar bijles nodig in meerdere vakken, wegens forse kennisachterstanden. Uitvallende lesuren kent zij nauwelijks, waar dat in Nederland schering en inslag was, en die uitvallende lessen worden dan op school ingevuld met vervangende lessen of begeleide studietijd.

Onze beide oudste kinderen, op de middelbare school, staan nooit meer onverwachts voor de deur ,,omdat lessen uitvielen'', laat staan dat wij bang moeten zijn dat zij tijdens tussenuren over straat gaan zwerven of spijbelen. Wij willen onze kinderen een goede toekomst bieden; als dat hier niet meer kan en mag, dan maar elders.