Christopher Czaja

Wie ooit de film Amadeus zag, ziet voor zich hoe het ging aan het Weense hof op de kerstavond van 1781. Keizer Joseph II nodigde twee virtuoze musici uit voor een wedstrijdje pianospelen. De ene was Muzio Clementi (29), een Italiaan die door Europa toerde. De ander was Wolfgang Amadeus Mozart (25), die net in Wenen was komen wonen en in opdracht van de liberale keizer werkte aan Die Entführung aus dem Serail, een Duitse bordeelopera. Clementi speelde zijn Sonate op. 47 nr 2, Mozart speelde een duizelingwekkende reeks variaties. De keizer kon geen winnaar aanwijzen, maar Mozart wel. Hij had wat beledigende opmerkingen (`charlatan') over Clementi, die prijzende woorden had voor Mozart (`vitaliteit en gratie'). De muziekhistorie looft beide musici: Mozart is geniaal, Clementi werd met zijn composities en verbeteringen aan de piano de grondlegger van het huidige pianospel. Welke pianist kent hem niet? Ook Christopher Czaja Sager, die wel `The Great Sonata's' speelt, maar niet op. 47 nr 2.

Sager: Muzio Clementi Revisited

(Lapwing Artist Issue 2003-IV)