Mantelpakje met strepen

Het aantal dames in de top van bedrijven ligt nog altijd op een bedroevend laag niveau. Slechts één van de 25 grootste fondsen aan de Amsterdamse beurs, uitgever Wolters Kluwer, wordt bijvoorbeeld door een vrouw geleid.

Maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat de dames geen belangrijke rol spelen in de carrière van de topman, zo haast zich menig bestuurder te zeggen. De vrouw als klankbord. De vrouw als representatie bij de recepties. Kortom, onvervangbaar.

Sinds deze week lijkt `de vrouw van' er een nieuwe functie bij te hebben gekregen en daar zijn de betrokken mannen waarschijnlijk minder opgetogen over.

Zoals Andrew Fastow, de financieel bestuurder van Enron waar beleggers en werknemers in 2001 door grootscheepse fraude voor miljarden het schip ingingen. Na maanden van hardnekkig zwijgen en na meer dan honderd aanklachten gaf Fastow deze week eindelijk zijn rol toe en accepteerde hij een gevangenisstraf van tien jaar. Anders was hij mogelijk voor twintig jaar opgesloten.

Zijn ommezwaai vond plaats op het moment dat zijn vrouw voor fiscale fraude in het gevang dreigde te komen. Het gevolg zou zijn dat zijn kleine kinderen daardoor zonder ouders komen te zitten. Fastow zwichtte en na zijn bekentenis is een akkoord met vrouw Lea op handen: bijvoorbeeld een korte straf die pas moet worden uitgezeten wanneer Andrew onbeperkt van de buitenlucht kan genieten.

In Italië had de arrestatie van een echtgenote een tegenovergesteld effect. Donatella Alinovi, de vrouw van financieel bestuurder Fausto Tonna van Parmalat, werd woensdag gearresteerd toen bleek dat zij in de afgelopen tien dagen geld van een verdachte Luxemburgse rekening had afgehaald en dit geld (845.000 euro) vervolgens in de vorm van zeventien cheques in een kluisje had gedeponeerd.

Toen Tonna van de arrestatie hoorde weigerde hij direct zijn medewerking aan het onderzoek. Anders dan Lea Fastow heeft mevrouw Alinovi ook daadwerkelijke een bestuursfunctie vervuld: zij zat in de leiding van een onderneming waarin de bonussen van Tonna werden gestoken en uit deze huishoudpot werd een boerderij in Toscane betaald.

Volgens doorgewinterde en cynische advocaten is het oppaken van naaste familieleden een oude maar effectieve truc. Een middel dat de Italiaanse justitie bij het familiebedrijf Parmalat wellicht nog vaker kan toepassen. Zeker omdat dochter en zoon van oprichter Tanzi beiden een actieve rol spelen in de Parma-affaire.

De les voor topmannen met snode plannen is duidelijk: hou je vertrouwde klankbord er buiten. Voor je het weet zit je met je vrouw op één cel.