Het Beeld

,,Hartverscheurend'' noemde cultuursocioloog Gabriël van den Brink in Nova het gefilmde interview met vier vrienden van Murat D., de 17-jarige Hagenaar die dinsdagmiddag zijn leraar Hans van Wieren doodschoot. Ik heb het vasthoudende, zeer opmerkelijke gesprek van Jan Reiff drie of vier keer bekeken, en ga het steeds hartverscheurender vinden.

In een plantsoentje waar de tram doorheenrijdt zitten twee jongens, Ali en de veel jongere Muncef, en twee meisjes op een bankje te vernikkelen. Een van de twee meisjes is Murats vriendin, de ander zijn nichtje. Ali weigert zijn pet een beetje omhoog te doen voor de canera, want ,,dan zie je m'n gezicht''. Murat en hij hadden die ochtend elk een Breezertje gekocht. ,,Die Van Wieren'', gebruikte Murat al vijf jaar als pispaal, dus ,,had hij haat tegen hem gekregen'', zegt Ali. ,,Hij deelde zijn haat alleen met haar!'', wijst Muncef naar het meisje, Sammi. Die begint dusdanig te glunderen, ook van de aandacht die ze nu op televisie krijgt als de Bonnie van deze Clyde, dat de tranen me in de ogen schieten. ,,Ik hoop niet dat-ie zes jaar of zo krijgt, of vier jaar!'', verzucht ze.

Je kon het de laatste dagen langzaam zien aankomen, de heldenstatus, zo niet het martelaarschap van Murat. Hoeveel moordenaars zijn gefilmd op het moment dat ze zich op het politiebureau aangeven, zoals Murat door het kennelijk getipte NOS Journaal? Eergisteren vroeg Felix Meurders in B&W aan twee allochtone leerlingen van het Terra College of ze zichzelf herkenden in het geschetste beeld van hun boosheid tegen de wereld. Na een korte stilte antwoordde een van hen: ,,Daar geef ik geen antwoord op.''

Vandaag was er de eerste steunbetoging op de Haagse Beresteinlaan, van een stuk of twintig vrienden. Hij heeft het niet meer gepikt, hij heeft hun krenking gewroken: ,,We love Murat!''

Dan mag `voogd' Resul Kaya in Rondom tien oproepen tot het achterwege laten van steun aan zijn pupil tijdens herdenkingen van het slachtoffer, heel Nederland mag verontwaardigd zijn over de onkiesheid van dit gedrag, daar houd je het nog niet mee tegen. In het NOS Journaal vertelde onderzoeksjournalist Hans Krikke dat een kwart van de allochtone jongeren het leven niet goed aankan: depressief, eetstoornissen, agressief. Volgens Van den Brink gaapt er een enorme kloof tussen de van huis meegekregen waarden als `eer' en `wraak', en de door autochtonen zwakjes beleden `schuld' en `boete'.

Vooralsnog lopen er honderden, zo niet duizenden gekrenkte, woedende en wraaklustige jongens en meisjes door wijken waar je (volgens Sammi) voor 150 euro van een junk een pistool kan kopen. Het wordt misschien tijd ze serieus te nemen, en niet, zoals een Marokkaanse docent in Rondom tien eiste, te ontkennen dat het probleem culturele achtergronden heeft. Het `afkaarten' van `veiligheidsplatforms', detectiepoortjes en verplichte pasjes, noch het hameren op afwezig schuldbesef lijkt behulpzaam. De tv zou er goed aandoen minder te moraliseren en meer naar boze, onzekere kinderen te luisteren, zoals Nova.