`De mensen gaan hier liever skiën dan schaatsen'

Door bezuinigingen beleeft de ijsbaan in Salt Lake City donkere dagen. Het voortbestaan van de Olympic Oval staat op het spel. De olympische M-Wave in Nagano kan zich net redden.

De directeur van de schaatsbaan in Nagano heeft een droom. Een bescheiden droom, geeft Fumiyuki Tsuchihashi toe. In september, bij het begin van het volgende schaatsseizoen, wil hij de olympische ijspiste tien dagen lang gratis openstellen voor het publiek, bekostigd uit de geringe winst die de M-Wave genereert. Mooiere promotie voor `zijn' schaatsbaan is niet denkbaar.

Na de Olympische Winterspelen van 1998 deed de organisatie van het evenement de Japanse schaatstempel waar Gianni Romme, Marianne Timmer en Ids Postma olympische kampioenen werden, over aan een particulier bedrijf, M-Wave genaamd – dezelfde naam als de hal die is opgetrokken uit M-vormige betonplaten die de golven van de zee moeten symboliseren. Tsuchihashi staat aan het hoofd van dat bedrijf.

Sinds de Winterspelen werden er nog twee grote sportevenementen georganiseerd – de WK afstanden voor de langebaanschaatsers in 2000 en twee jaar later de WK kunstrijden. En nu dan de wereldkampioenschappen sprint, een thuiswedstrijd voor Hiroyasu Shimizu, die in 1998 met zijn gouden medaille op de 500 meter olympische glorie verwierf. Nooit eerder hadden de Winterspelen Japan een olympisch kampioen opgeleverd. Alleen al om die reden is de huidige naam van het complex terecht: Nagano Olympic Memorial Arena.

,,Wij moeten winst maken', zegt Tsuchihashi, ,,en dat is niet eenvoudig. En als ik heel eerlijk mag zijn: met sport maken we hier geen winst. We moeten het vooral hebben van popconcerten, beurzen en tentoonstellingen.' De grootste omzet wordt dus gemaakt als er geen ijs ligt, van eind maart tot midden september. ,,Wegens de hitte hier is het in de zomer veel te duur om ijs te maken.'

Het kost 380 miljoen yen (ruim drie miljoen euro) per jaar om de M-Wave in bedrijf te houden. Bijna een vierde deel wordt gespendeerd aan het onderhoud van de ijsbaan en alle bijbehorende installaties. De inkomsten bedragen 390 miljoen yen. Resteert een krappe winst van tien miljoen yen (80.000 euro).

De inkomsten uit enkel de ijsbaan bedragen 120-130 miljoen yen, inclusief de bijdragen van de Japanse schaatsbond, de betaalde trainingsuren van de Japanse schaatstoppers, toegangskaartjes en de verhuur van schaatsen. ,,We hebben 6.000 paar schaatsen en die kan men huren voor 600 yen (ongeveer vijf euro), voor een hele dag. Een toegangskaartje voor een dagje zelf schaatsen kost 1.500 yen. Toevallig is dat ook de prijs die toeschouwers bij de WK sprint dit weekeinde moeten betalen. Sinds de Winterspelen stopt ook het stadsbestuur van Nagano geld toe voor de exploitatie van de M-Wave: elk jaar 140 miljoen yen.

In de ruim zes maanden dat de baan open is voor het publiek, komen er tussen de 100.000 en 110.000 recreanten op het ijs. ,,Voor ons zit er aan Nagano één nadeel', zegt Tsuchihashi. ,,De stad ligt midden in een skigebied. Skiën is de favoriete sport. De mensen gaan hier liever skiën dan schaatsen.' De directeur van de M-Wave moet bekennen dat ook hij liever skiet. ,,Ik heb geschaatst tot ik naar de middelbare school ging.'

Tsuchihashi is afkomstig uit het toerisme. Toen hij werkzaam was in die branche bezocht hij Nederland zesmaal. Met veel genoegen kijkt hij terug op zijn excursie naar de tulpenvelden. Eén keer was hij in Heerenveen, vanzelfsprekend voor Thialf. ,,Maar dat was in de zomer, toen er geen ijs lag.'

Hij heeft alarmerende berichten gehoord, dat Thialf de deuren zou moeten sluiten. De mededeling dat het stadion na een lange periode van onzekerheid van de ondergang is gered, doet hem deugd. ,,Als we onze hallen alleen zouden gebruiken voor schaatsen, zouden we snel failliet gaan. Dat geldt waarschijnlijk ook voor Heerenveen.'

Van de olympische accommodaties is de M-Wave de enige die door een bedrijf wordt gerund. Het onderhoud van de Big Hat (ijshockeyhal), de White Rink (kunstrijden), de Aqua Wing (vrouwenijshockey), de bobsleebaan en van het stadion waar de openings- en de sluitingsceremonie in februari 1998 werden gehouden en waar nu amateurhonkballers hun wedstrijden spelen, worden volledig door het stadsbestuur bekostigd. Inclusief de M-Wave bedraagt de jaarlijkse erfenis van de Spelen bijna negen miljoen euro. ,,Maar het zou op korte termijn aanzienlijk duurder zijn om al die gebouwen te slopen: tien miljard yen (80 miljoen euro). Daarom gaan we door', zegt Tsuchihashi lachend.

Gerectificeerd

Schaatsen

In het artikel `De mensen gaan hier liever skiën dan schaatsen' (16 januari, pagina 16) staat dat Hiroyasu Shimizu in 1998 Japans eerste olympisch kampioen op de Winterspelen was. Bedoeld is dat Shimizu Japans eerste olympische schaatskampioen was.