Persconferentie

Tegenover kamer 120 in het stadhuis van Rotterdam hangt een donker schilderij van J. Veth. Een portret van F.B. s'Jacob, burgemeester van Rotterdam van 1893 tot 1906. De burgervader ziet er als een echte burgervader uit: snor en grote, grijze baard beklemtonen zijn peinzende eerbiedwaardigheid.

Wat zou de burgemeester hebben gevonden van de lieden die een eeuw later zijn stadhuis bevolken? In kamer 120 zien we Michiel Smit rondscharrelen, de rechts-radicale renegaat van Leefbaar Rotterdam. Hij is, net als wij, in afwachting van de persconferentie die Ronald Sørensen, fractievoorzitter van Leefbaar Rotterdam, zal geven over het gedwongen aftreden van Rabella de Faria, zijn wethouder van veiligheid en volksgezondheid. Ooit was zij een van de oogappeltjes van Pim Fortuyn, die haar naar voren schoof om verwijten van xenofobie te ontkrachten. Maar net als alle andere oogappeltjes van Fortuyn bleek zij al snel een voze vrucht.

,,Vanaf de eerste dag hadden sommige fractieleden scepsis ten opzichte van haar'', zegt Sørensen. ,,Die is daarna alleen maar gegroeid.''

Er valt Sørensen veel te vragen. Waarom wordt zij nú afgezet? Op welke onderdelen faalde zij vooral?

Het aftreden is des te opmerkelijker, omdat Rotterdam juist op veiligheidsgebied zeer actief is. Rotterdam is de meest geüniformeerde stad van Nederland geworden. Je struikelt er, zeker in het centrum, op het Centraal Station en de metrostations, over de politiemensen en andere veiligheidsfunctionarissen. Trekt burgemeester Opstelten daarvoor te veel de eer naar zich toe?

Maar Sørensen zegt zo goed als niets. De met de mond beleden openheid van zijn partij blijkt weer eens een farce. Liever houdt men zich schuil in de achterkamertjes van het geheime overleg, waaraan de Leefbaren altijd zo'n hekel zeggen te hebben. Was De Faria een bedreiging voor het college van B en W? Was er overlegd met haar collega-wethouders over haar afzetting?

Sørensen ontwijkt al die vragen. Hij begint zijn persconferentie met de mededeling dat ze maar tien minuten kan duren dan moet hij een interview geven aan Rijnmond TV. Hoe korter de persconferentie, hoe minder lastige vragen.

Een verslaggeefster van Radio Rijnmond vraagt zakelijk naar de plannen voor de opvolging. ,,Het is maar goed dat Radio Rijnmond daar niet over gaat'', smaalt Sørensen. Het is nog altijd de toon van de Pimmiaanse rancune, nu vermengd met de arrogantie van de bestuurlijke macht.

Dan komt zijn antwoord, en het blijkt opmerkelijker dan Sørensen had gewild. ,,Wethouder Van Sluis gaat voorlopig de veiligheid doen en wethouder Pastors neemt de zorg voor zijn rekening.''

Sørensen wil opstaan, hij moet immers dat dringende interviewtje aan TV Rijnmond geven. Maar achter de tafel wordt hem nog iets ingefluisterd. Hij kijkt verbouwereerd, vermant zich dan. ,,Ik wist het niet'', zegt hij. Dan tegen de pers: ,,Van Sluis neemt de hele portefeuille over, dus veiligheid én zorg.''

De persconferentie had toch nog te lang geduurd.