Intussen, in de straten van Chicago

Hoeveel Amerikaanse bankiers zouden de afgelopen maanden aan het bureau van ABN Amro-chef Rijkman Groenink zijn verschenen met een koffertje met een miljardenbod?

Na de 48 miljard dollar die de Amerikaanse Bank of America een paar maanden geleden bood voor FleetBoston volgt nu de Amerikaanse JP Morgan met 58 miljard dollar voor Bank One.

In de aanzwellende fusie- en overnamegolf in het Amerikaanse bankwezen staat ABN Amro inmiddels middenin de branding. De bank is sinds de jaren zeventig actief in het Midden-Westen van de Verenigde Staten en de nummer twee in deze regio. In Chicago en Detroit, de hoofdsteden van respectievelijk Illinois en Michigan, heeft ABN zijn hoofdkantoren.

Belangrijkste tegenvoeter: Bank One.

De Amerikaanse dochterbanken van ABN Amro zijn zelf groot geworden door regionale acquisities. Zij willen graag uitbreiden in aanpalende staten als Ohio en Wisconsin. Maar de grote nationale Amerikaanse spelers hebben zich inmiddels op de regionale jachtvelden van ABN Amro begeven. De jager is nu eerder zelf prooi. ABN Amro past qua beurswaarde ruim drie keer in zijn nieuwe belangrijkste concurrent. Qua werknemers is JP Morgan-Bank One anderhalf keer zo groot als de Nederlandse bank.

In navolging van Citibank, de grootste financiële instelling ter wereld, komen er in Amerika steeds meer partijen die ambities van kust tot kust hebben. In de sterk gefragmenteerde bancaire markt is die ambitie voor ABN Amro te hoog gegrepen.

Groei door overnames ging de bank de afgelopen jaren het makkelijkste af in Amerika. In Europa zijn grensoverschrijdende krachtenbundelingen complex door politieke en culturele barrières. En bij groei binnen Nederland bestaat nauwelijks keuze door de al sterke concentratie. Als de toezichthouders het toestaan, lijkt alleen een combinatie met Fortis of ING een optie.

De vraag is daarom of gretige Amerikaanse bankiers wel zo warm worden ontvangen aan de Amsterdamse Zuidas. Natuurlijk is het prettig om de weelde in Chicago nu vanzelf te zien groeien. Maar het confronteert de bank tegelijkertijd met haar erfenis van een mondiale bankstrategie: groot in Brazilië, Nederland en Amerika. Een lucratieve exit in Amerika zou resulteren in een Braziliaans-Nederlandse bank die een belangrijke winstmotor verliest. En de volle kas zou voor koopdwang zorgen in een markt waar het moeizaam winkelen is. Vertrek uit Amerika is alleen een optie als ABN Amro in Europa al een partner heeft gevonden. Tot die tijd ziet de bank de directe tegenstanders in Amerika steeds sterker worden.