Fenomenaal spel in gedateerd stuk

,,Op de dag dat mijn man mij verliet, was mijn eerste gedachte: ik hak 'm in de pan en ik vreet 'm op.'' Zo begint De vrouw die haar man opvrat, en zodra Trudy Labij die eerste zin zegt, recht in de zaal, heeft ze haar eerste lach te pakken. Zij is de echtgenote die na 29 jaar huwelijk door haar man wordt verruild voor een veel jongere vrouw, en het tweetal nu heeft uitgenodigd voor een etentje. Met een noodlottige, al in de titel beloofde afloop.

The woman who cooked her husband van de Engelse actrice Debbie Isitt was in 1991 in Londen een kassucces. Toen het stuk daar in 2002 echter opnieuw werd uitgebracht, waren de reacties aanzienlijk minder positief. Langer dan tien weken heeft het niet gespeeld. Het was gedateerd, aldus veel kritieken. Daar is wel iets van waar: destijds overheerste misschien nog de verrassing omdat de traditionele driehoeksverhouding de vorm van een kannibalistische klucht had gekregen. Terwijl nu ook opvalt hoe onderdanig die twee vrouwen proberen het hun man naar de zin te maken. En wat een verschrikkelijke proleet die man eigenlijk is, met de idiote eisen die hij aan zijn nieuwe gade stelt: het huis aan kant als hij thuiskomt, en altijd een culinaire topprestatie op tafel. Het laat zich lastig indenken dat zij dat pikt.

Maar lachwekkend is hij wel, vooral nu Willem Nijholt hem speelt. Verlekkerd haalt hij alles uit het stuk wat er in zit, en nog méér. Als een verzenuwde macho beent hij rond, met een voortdurend valse grijns op zijn gezicht, als een overjarige ijdeltuit speelt hij luchtgitaar, en zijn pantomime-nummer als de frenetieke vreemdgaander is als een hoogtepunt uit de tijd van de stomme film. Zijn tegenspeelsters zijn trouwens minstens zo goed. Trudy Labij maakt mooi werk van de hysterie en de kwetsuren van de oudere vrouw, en weet wel raad met zo'n vilein zinnetje tegen haar concurrente: ,,Tref jij 't even met zo'n man die je aanbidt, hoe je d'r ook uitziet.'' En de derde, Hymke de Vries als de minnares, is een al even volleerd comédienne. Gedrieën blinken ze uit in fenomenaal komediantenvertoon, in een virtuoze tik-tak-regie van Robert Prager en een levendige vertaling van Nijholt zelf.

Debbie Isitt schreef haar stuk als een snel gemonteerde serie flashbacks en direct tot het publiek gesproken monologen, zoals Haye van der Heyden dat deed in de reeks Mussen en zwanen en het voor Anne-Wil Blankers gemaakte Vogels. Maar hij was subtieler en suggestiever. Isitt laat veel minder aan de verbeelding over; ze laat alles zien en legt alles overduidelijk uit. En haar verbale geschut wordt steeds grover. Dit is typisch zo'n stuk waar acteurs dol op zijn – ze kunnen schakelen dat het een lieve lust is. Maar dat maakt het nog niet tot een meesterstuk.

Voorstelling: De vrouw die haar man opvrat, van Debbie Isitt. Gezien: 14/1 in Nieuwe de la Mar-theater, Amsterdam. Tournee t/m 7/6.