Klimaatverandering 1

Daar hebben we het weer: `Uitsterven dreigt voor kwart van landdieren' (NRC Handelsblad, 8 januari).

Dat is de conclusie van een groep wetenschappers, zich baserend op incomplete en beperkte modellen. Grote boosdoener: de opwarming van het klimaat, met een temperatuurstijging van enkele graden Celsius over de komende vijftig jaar. Maar gedurende de afgelopen 20.000 jaar was de aarde onderhevig aan veel grotere temperatuursveranderingen in even korte tijden, met als grootste de abrupte overgang van de laatste ijstijd naar het huidige interglaciaal, 11.500 jaar geleden. In enkele decennia steeg toen de temperatuur in het Noord-Atlantische gebied met 16 graden! Tot in de tropengordels was de temperatuurstijging twee tot driemaal zo groot als nu wordt voorspeld. Inderdaad, veel landdiersoorten stierven uit, zoals de mammoet, de wolharige neushoorn, de holenleeuw, het reuzenhert en de sabeltandtijger. Maar de aarde draaide verder, en nieuwe soorten namen hun plaats in, door migratie en mutatie.

Te weinig wordt er in de huidige modellen rekening gehouden met de wonderbaarlijke veerkracht van de natuur: na het grote uitsterven aan het einde van het Perm (90 procent van alle soorten verdwenen) en het Krijt (75 procent annihilatie) herstelden de ecosystemen zich verrassend snel. Daarbij vergeleken is de aan ons voorgespiegelde klimaatverandering ,,als we niets doen aan de kooldioxide-uitstoot'' echt kinderspel. Men vindt het kennelijk nodig steeds weer `wolf' te roepen, maar men riskeert wel dat er, net als in de parabel, op de duur geen acht meer op wordt geslagen.