Arvo Pärt

De muzikale wereld de Estse en belijdend Russisch-orthodoxe componist Arvo Pärt (1935) is een wereld waarin puurheid, eenvoud en spiritualiteit heersen. Het vrome, ascetische idioom dat Pärt ontwikkelde na een composers-block in de vroege jaren `70 is op zijn mooist in zijn koormuziek. Daarop is zijn componeren na het vertrek uit Estland in 1980 ook voornamelijk gericht.

Nadat zij een cd hadden gemaakt met koormuziek die Pärt tussen 1988 en 1991 schreef, realiseerde het jonge vocaal ensemble Polyphony van dirigent Stephen Layton nu een tweede cd met de koorwerken die Pärt componeerde tussen 1996 en 2002. Pärt was zelf bij de opnamen aanwezig, dus puurdere, meer `authentieke' uitvoering van de werken is niet mogelijk.

Zo klinkt de cd ook. Hoewel juist de eenvoud van de middelen voor een koor complex is doordat eventuele pijnpunten steeds vol in het licht staan, zorgt dirigent Stephen Layton – hier bekend als leider van het Nederlands Kamerkoor – voor een perfectie die bij die open klank slechts is gebaat. Verstild en verstillend klinkt bij voorbeeld een Nunc dimittis, dat uitmondt in stralend C-groot. Opmerkelijk is dat hoewel Pärts noten primair naar binnen gekeerd klinken, zijn tekstkeuze de weerslag is van een blik op de buitenwereld.

Pärt heeft een tweede huis in Groot-Brittanië en de helft van deze recente koorwerken is Engelstalig. Voor wie gewend is aan Pärts koormuziek in het Russisch of Latijn is dat een onwennig gegeven, maar in een miniatuurmeesterwerkje als I am the true vine vloeien tekst en muziek als vanouds sereen samen.

Arvo Pärt – Triodion door Polyphony o.l.v. Stephen Layton (Hyperion, CDA67375)