We love Ennio

,,De meeste filmmuziek is niet meer dan behang. Maar dat geldt niet voor Ennio Morricone. Die weet echt iets toe te voegen aan een film. Hij weet de sfeer zo aan te dikken met koren en strijkers, extra accenten te zetten. Iedereen is het er dan ook over eens dat Morricone fantastisch is. Maar voor mij is hij de `Italian stallion of the soundtrack'. Hij is meer dan geweldig.''

Ter gelegenheid van zijn 75ste verjaardag ontving filmcomponist Ennio Morricone afgelopen november de eerste exemplaren van deel een en twee van The Ennio Morricone Remixes. Op initiatief van het gerenommeerde Duitse dancelabel Compost Records heeft een keur aan internationale dj's en producers het werk van de Italiaanse meester in een nieuw elektronisch jasje gegoten. Nederland is vertegenwoordigd door Kid Sundance, Gerd en DJ Aardvarck. De laatste, in het dagelijks leven beter bekend als Mike Kivits, geeft ook acte de présence bij de Nederlandse presentatie komende vrijdag in De Melkweg. De titel We love Ennio is een understatement van de gevoelens die de man achter de geluidsband van onder andere The Good, The Bad and The Ugly en The Mission bij de geluidsmanipulator losmaakt.

,,Ik hoorde mijn eerste Ennio Morricone-plaat toen ik tien was – Once Upon a Time in The West. Ik was meteen gegrepen door het enorme drama in die muziek. Er zit een directe, krachtige helderheid in die bijzonder expressief is en tegelijkertijd minimaal in uitvoering. En ook zonder de film van Sergio Leone blijft die muziek overeind. Bij de begrafenis van mijn opa werd zelfs een nummer van Morricone gedraaid.

,,Iedereen kent wel een Morricone-soundtrack. Maar zelfs de meest geïnteresseerde luisteraars kennen nog geen vier procent van zijn werk, zo veel heeft die man geschreven. Toen Compost Records me een selectie van honderd nummers stuurde om uit te kiezen, was ik toch wel overdonderd. Ik heb eerst uren op de bank zitten luisteren. En meteen bij het eerste nummer al, Maddelena, dacht ik: `wauw!'. Het is een vrij onbekend thema van een dramaserie en het klinkt veel moderner dan je van Morricone verwacht. De nummers die daarna kwamen waren veel bekender. En ik wist vrij snel: `daar ga ik niet aankomen, dat zijn te mooie liedjes om te verneuken.' Het is een beetje zoals met het remixen van Bach. Daar moet je eigenlijk ook van afblijven, daar is niks aan te verbeteren. Ik koos voor Maddelena omdat het minder beladen is.

,,Veel Morricone-nummers zijn te moeilijk om te sampelen. Normaal werk ik bij remixen met losse geluiden op aparte sporen, maar hier kreeg ik hele nummers. Mooie thema's, maar te gelaagd. Ik heb gewerkt met fruity loops, een soort kleuter sequencer op de pc, die alleen korte samples van maximaal veertien seconden toelaat. Ik heb niet gezocht naar een echte `oorcatcher' als de mondharmonica of de gefloten liedjes uit de spaghettiwesterns – die geluidjes zijn te veel deel van zo'n hele soundtrack. Maddelena heeft een intro met een swingende jazzbeat. Daar heb ik de ritmiek van veranderd en er later de strijkers en het thema overheen gelegd. Uiteindelijk is het een vertraagde jungle-track geworden met een zware, vervormde bas. En bijna per ongeluk is de originele vierkwartsmaat veranderd in 5/4.

,,Ik denk dat Morricone prima kan worden gebruikt voor samples in alternatieve elektronische muziek of moderne pop. Maar in de dance zie ik het niet snel gebeuren. Bijna niemand durft het aan om drama en de dansvloer te combineren. En dat terwijl dansen toch het uiten van emoties is. Iets waar de muziek van Ennio Morricone ook over gaat – het blootleggen van je ziel.''

We love Ennio: 16/1 De Melkweg, Amsterdam.

Ennio Morricone Remixes: Volume one (Compost Records, CPT 150-2), Volume two (Compost Records, 155-2) Distr Lowlands.