Hoeders van conservatieven

De Raad van Hoeders van de Grondwet is een van de belangrijkste wapens van de Iraanse conservatieven tegen de hervormers. Het is in principe een soort Eerste Kamer, die wetgeving toetst op haar islamitisch gehalte. Die bevoegdheid gebruikt de Raad echter tegenwoordig om zo goed als alle hervormende wetgeving van het huidige, door hervormers gedomineerde parlement te blokkeren. De Raad ter Onderscheiding van wat het Beste is, moet vervolgens de visies van parlement en Raad verzoenen. Maar die heeft ook een conservatieve inborst, en volgt de Hoeders doorgaans.

Onder andere hebben de Hoeders hun veto uitgesproken over een voorstel ingediend door de president en overgenomen door het parlement dat de bevoegdheid van de Raad om kandidaten voor gekozen organen af te wijzen, aanzienlijk zou inperken.

Die laatste bevoegdheid heeft de Raad namelijk eveneens ruim naar zich toe geïnterpreteerd en steeds meer gebruikt om politiek incorrecte kandidaten de pas af te snijden.

De Commissies van Toezicht die namens de Raad van Hoeders de achtergrond van de kandidaten onderzoeken, kijken niet meer zozeer naar de ongeschiktheid van kandidaten, maar hun geschiktheid, wat het makkelijker maakt om onwelgevallige gegadigden af te wijzen. Overigens kunnen afgewezen kandidaten bij de Raad in beroep gaan tegen het besluit van de Commissies. In het verleden zijn hervormingsgezinde kandidaten alsnog tot verkiezingen toegelaten.

De Raad van Hoeders telt 12 leden. De zes geestelijken onder hen worden benoemd door de Opperste Leider, die zelf de inspiratiebron is van de conservatieve factie. De andere zes, juristen, worden genomineerd door de eveneens conservatieve chef van de rechterlijke macht (die weer wordt benoemd door de Opperste Leider) en worden bevestigd door het parlement. In geval van herhaalde afwijzing kan het parlement echter worden gepasseerd.