Superieur schaften

In Rotterdam maakt Joep Habets zich schuldig aan verbaal nafluiten.

In een tijd van sombere vooruitzichten is het bemoedigend te horen dat het Rotterdam goed gaat. De criminaliteit daalt, de oliebollen zijn er Nederland's beste, het nafluiten van vrouwelijk schoon wordt voortaan bekeurd, Feyenoord krijgt een nieuwe trainer en de omzet in de haven groeit. Het Etenteam deelt graag in het institutioneel optimisme van de lokale autoriteiten en trekt naar Rotterdam. Waar wordt gewerkt, wordt geluncht. Al zal dat in een havenstad schaften heten.

Het getuigt zeker van optimisme een lunchrestaurant te beginnen op een gastronomisch niveau dat het `broodje bal' overstijgt. Na een opleving in de jaren negentig van de vorige eeuw heeft de in ons land toch al niet zo populaire chique zakenlunch geen florissant bestaan. Frank Huson heeft het aangedurfd in het Scheepvaartkwartier aan de Scheepstimmermanslaan, zodat de gedachten toch eerder naar een bal gehakt dan naar sint-jakobsschelpen gaan.

Achter een gevelbrede winkelruit – aan het tafeltje achter het raam zit je in de etalage, ideaal om te zien en gezien te worden – is Huson streng, strak en stijlvol ingericht. Aubergine en turquoise zijn de dominante kleuren. Langs de wanden staan lange leren banken, daarvoor vierkante tafeltjes en in het midden een buffet. Dat levert de klassieke opstelling van een brasserie op. Ware het niet dat de tafeltjes minder dicht op elkaar staan dan in zo'n gelegenheid gebruikelijk is.

De ambiance is even grootsteeds als huiselijk. Aan dat laatste draagt in belangrijke mate de gastvrouw bij. Zij past niet alleen visueel fraai in het interieur – is dit verbaal nafluiten? – maar opereert ook prettig. Bijna even aantrekkelijk zijn het goede brood en de wijn die als aperitief wordt geschonken. De Argentijnse Intis, gemaakt van de druivensoorten chardonnay en chenin blanc, paart frisheid aan smaaknuances. De kaart duidt op gastronomische ambitie. Over het lunchaanbod `nieuwe stijl' is nagedacht. Op de kaart staan onder meer soepen en salades, maar geen echte hoofdgerechten. Er is warempel een bal gehakt te krijgen, zij het in een eigenzinnige en geacheveerde interpretatie van de chef.

Husons keuken is internationaal. Hij voert ons in oosterse sferen met de amuses. Ze staan als amuses op de menukaart, maar het zijn eerder kleine voorgerechten. De Japanse yakitori bestaat uit vier spiesjes met gemarineerde, zeer malse kipstukjes. De crostini beloven Italiaanse heerlijkheden, maar in het beleg van tonijntartaar met sesamzaadjes doet zich opnieuw een oosterse invloed gelden.

Met de bouillabaisse lijken we in Frankrijk te belanden. Maar met de authentieke bouillabaisse heeft de geserveerde vissoep niet zo veel van doen. Het is een elegante vissoep, licht romig, gevuld met tong, gamba's en Hollandse garnalen.

Bij de salades valt die met sint-jakobsschelpen op door de bijzondere combinatie met abrikozencompote. De schelpdieren zijn zoetig en van binnen nog rauw, zoals het hoort. Ze hadden iets harder aangezet mogen zijn om het smaakcontrast te benadrukken.

Het is verstandig niet al te snel weer aan het werk te gaan en het toetje niet over te slaan. Huson heeft buitengewone toetjes. Neem bijvoorbeeld het appeltaartje met de goede zoetzure appel op een vliesdun krokant deegkorstje en daarbij zeer kanelig kaneelijs. Of neem de nostalgische wentelteefjes geserveerd met een vijg, smaakrijk ingekookt pocheervocht en spierwit vanilleijs, licht als in de Italiaanse ijstraditie. Het is schaften, maar superieur schaften.

Lunchrestaurant Huson, Scheepstimmermanslaan 14 Rotterdam, 010 4130371