Schaars geklede monteurs

Er was een tijd dat er aan het fabriceren van hiphop niet veel meer te pas hoefde te komen dan two turntables and a microphone, om de gevleugelde, door Beck gesampelde woorden van vroege hiphop-act Mantronix te citeren. Sindsdien is hiphop een enorme industrie geworden en alleen al aan de dure, van materieel vertoon en strak vrouwenvlees glimmende clips valt af te zien dat de basale, charmante eenvoud van het begin tegenwoordig ver te zoeken is. In de clip van de laatste postume hit van de vermoorde rapper Tupac Shakur is zelfs een enorme strijkerssectie te zien – ook een vorm van materiële opschepperij, als je weet wat zoiets kost. Maar Shakur heeft het toch niet kunnen meenemen, zullen de nabestaanden wel denken.

Ook in andere opzichten is hiphop tegenwoordig net gewone popmuziek, compleet met botsende ego's en solocarrières. Het succesvolle duo Outkast pakte die problematiek net iets slimmer aan: hun laatste dubbelalbum Speakerboxxx/The Love Below bevat in wezen twee solo-albums in hetzelfde doosje, onder de vertrouwde, goed verkopende merknaam. Andre `3000' Benjamin voelde zich zelfs door de inmiddels stevig opgerekte limieten van de hiphop te beperkt en grijpt op zijn plaat, The Love Below, slim allerlei genres aan. Antwan `Big Boi' Patton blijft op de Speakerboxxx-helft de beginselen iets stijlvaster trouw. Na de hit `Hey Ya' van Benjamin was Patton aan de beurt om een single te leveren. `The Way You Move' is van net zo'n opvallend clipje voorzien als Hey Ya, al kwam Patton onder de vaste waarde van de schaarsgeklede meisjes niet uit

Want terwijl in de gewone-mensenwereld autoreparatiebedrijven bevolkt worden door mannen in morsige overalls, daar zijn in Pattons fantasie brandschone dames met geen kledingstuk te veel druk aan het sleutelen. Maar hij blijft niet al te lang bij dit opwekkende tafereel stilstaan, zoals menigeen met minder fantasie zou doen. Middels slim uitgevoerde overgangen word je andere werelden binnengezogen: inzoomen op een glimmend sieraad is de entree naar een sfeervol aangeklede balzaal. Vervolgens wordt er een paar keer overgeschakeld naar per computer gegenereerde taferelen, kleurrijke kunstmatige landschappen waar de camera, als dat dan nog zo heet, in een lage glijvlucht overheen glijdt. Dan is het alweer tijd om terug te keren naar die garage, waar je je vooral kunt verbazen over het volkomen foute geruite driedelige pak van Patton.