Geweldloze dierenstrijd

U publiceerde (Z, 27 december) verschillende ingezonden brieven in reactie op de artikelenreeks over dierenbevrijders. `Tegenstanders' richtten de aandacht op het geweld dat in toenemende mate door dierenbevrijders wordt gebruikt, op het in toenemende mate in gevaar komen van individuen en hun gezinnen en op mogelijk oneigenlijk gebruik van donaties aan organisaties waar men geen geweld van zou verwachten. De anderen richtten zich louter op het leed dat dieren aangedaan wordt en de noodzaak daar wat aan te doen. Daarmee wekken zij de indruk dat het oneigenlijk gebruik van fondsen en het in gevaar brengen van, veelal onschuldige, individuen gerechtvaardigd kan worden door een beroep op het te beëindigen leed van dieren. En toegegeven, het is vrij goedkoop om maar meteen van terrorisme te spreken, maar op één punt gaat de vergelijking tussen `klassiek terrorisme' en de acties van dierenbevrijders zeker op: men huldigt plausibele idealen (opkomen voor de verdrukten, verlossen van gekwelde diertjes, een islamitische staat) en pretendeert vervolgens dat die idealen belangrijker zijn dan leven en welzijn van individuele mensen. Het probleem is dat vaak terroristen beginnen met de mooie idealen en van daaruit een brede aanhang creëren die in die idealen blijft geloven, zozeer dat zij uiteindelijke gewelddadige acties graag met de mantel der liefde willen bedekken. Die keuze is verkeerd. Je kunt best begaan zijn met het lot van verdrukten, dieren, allochtonen enzovoorts, zonder geweld te tolereren.