Under Beyen topper Eurosonic-festival

De rijen zullen vanavond bij de populairste zalen in de Groninger binnenstad ongetwijfeld lang en ondoordringbaar zijn. Voor de slimme bezoeker van de hoorn des overvloeds die het Eurosonic-festival is, zal het noodzaak zijn zich te beperken tot enkele van de 25 podia. Gisteravond bij de start viel het met zulk gedrang nog mee, al was de toeloop bij vooral Franz Ferdinand groot. Het debuutalbum van deze band uit Glasgow moet nog verschijnen, ze hebben de de wind aardig in de rug: men sierde deze week zelfs de cover van het toonaangevende Britse muziekblad NME. Die eervolle plek maakten ze waar met een vlotte, gejaagde set die blije herinneringen opriep aan het soort donkere, neurotische funk dat je dik twintig jaar geleden wel in new wave-kringen hoorde. De band vatte die uitgangspunten in vlotte, puntige en soms zelfs jolig klinkende songs, enthousiast gezongen en met geen noot teveel gespeeld.

Het leek wat tegen de uitgangspunten van Eurosonic te pleiten dat uitgerekend een Britse band zo uitblonk, maar daar staat tegenover dat de Ierse Frames weinig overtuigend voor de dag kwamen met hun zwaarmoedige vioolpop en dat British Sea Power zichzelf ernstig in de voet schoot. Wegens het gemis van de zanger, die zijn paspoort kwijt was, speelde de band die in ideale omstandigheden zo kan vlammen een korte, futloze akoestische set.

Temidden van bands uit Zwitserland, Noorwegen, Italië en andere hoeken van Europa viel het Hongaarse Parno Graszt erg op: een pijlsnel en ritmisch uiterst trefzeker opererend zigeunerorkestje. Je kunt volhouden dat zo'n groep misstaat op een popfestival. Maar aan de andere kant was dit wel de band die het meest voor zijn etnische wortels uitkwam, wat in het Europa van de 21ste eeuw toch ook noodzaak zal zijn.

Zulke wortels waren ook hoorbaar bij het Deense Under Byen, al moesten die vooral in de consequent in de moedertaal gehouden zangpartijen van Henriette Sennenvaldt gezocht worden. Dat droeg stevig bij aan de ongrijpbare sfeer die de vier mannen en drie vrouwen sterke groep opriep. Zelfs temidden van een bijzondere bezetting met twee drumstellen, cello, viool, zingende zaag en een olievat bleef Sennenvaldt de blikvanger, die haar sterk op Björk leunende zang met veel theatrale overtuigingskracht voor het voetlicht bracht. De begeleiding, soms ijl en dromerig en dan weer beukend en krassend, was een treffend decor voor zulke feeërieke zang, waarin zich toch een onverwachte rol prikkeldraad liet vermoeden. Zo werd Under Byen de topper op deze eerste Eurosonic-avond.

Festival: Eurosonic, eerste avond. Gehoord: 8/1, Groninger binnenstad. Herhaling vanavond.