Spookachtig blauw

Van een tentoonstelling met de titel Welcome to 2004 verwacht je een doorwrocht manifest, een visionaire blik op de toekomst of op z'n minst een poging tot kunstzinnig trendwatchen. Maar Galerie Ramakers in Den Haag begint het nieuwe jaar niet met een artistieke `what's hot & what's not'. De kunstenaars in de groepstentoonstelling exposeren in de meeste gevallen al jaren in dit pand aan de chique Toussaintkade. Welcome to 2004 is hun versie van een nieuwjaarsreceptie, een gelegenheid om goede voornemens uit te wisselen. Voornemens die niet zo bar veel verschillen van de voorgaande jaren.

Het grote aantal exposanten, hun diversiteit en de afwezigheid van een echt thema geven de tentoonstelling op het eerste gezicht iets arbitrairs. Michel Hoogervorsts grote doeken met vervlochten lijnen en kronkelende plantenstengels in tere, verbleekte kleuren staan zij aan zij met vijf puntige metalen monolieten van Sjoerd Buisman. De sculptuurtjes in mixed media van Ossip zijn buren van de primitieve portretten van Vittorio Roerade en een monochroom wit doek van de Tjechische `Nul-impressionist' Tomas Rajlich. Geen stijl is vergeten, geen materiaal onbenut gebleven. Van een gedeelde opvatting over esthetiek of thematiek lijkt geen sprake.

En toch. Wie wat langer door de ruimte loopt, inzoomt op individuele werken en uitzoomt naar het grotere geheel, begint de verbindingslijnen te zien. Zoals bijvoorbeeld de aanwezigheid van de natuur. Die bouwt zich langzaam op van onder af aan, beginnend bij de in zichzelf gekeerde aardappelvelden van Ton van Kints – als plakken vettige aarde aan elkaar geklonken panelen overdekt met een roze gloed. Van daaruit is het een kleine stap richting de robuuste boomprofielen in cortenstaal van Warffemius en de daar weer boven hangende epoxy hemel vol gloeiende kometen van Roerade. Er tussenin vliegen de cybernetische roofvogels van Christiaan Zwanikken. Via een piepend mechaniek draait een kruising van valk en pauw, voorzien van groene neonhalo, om zijn as. Een nog veel wonderlijker creatuur met opgeblazen plastic zakjes als zwemvliezen en een spookachtig blauw oplichtend lijf, maakt sur place vliegbewegingen. De werken zijn misschien minder heftig dan Zwanikkens eerdere arendsschedel die een duikvlucht maakt op een Duracell-konijn of de geitenkoppen die elkaar keer op keer met veel geweld rammen, maar daardoor niet minder intrigerend.

Abstracter is het spel met lijnen dat op een ander niveau door de galerie loopt. De series doosvormige paneeltjes in grijstinten van Arie de Groot worden tegelijkertijd gecontrasteerd en aangevuld door de stapelingen van strak monochrome aluminium balkjes van Dominique Dehais. En die krijgt op haar beurt weer weerwoord van Ien Lucas, wier geschilderde opbollende vlakken uit hun rechte lijnen buigen en in elkaar over lopen.

De samenhang van Welcome to 2004 ligt niet bij de kunstenaars maar in de hand van de galeriehouder. Die heeft de werken zo uitgezocht en geplaatst dat er een logica ontstaat, die getuigt van een coherente portefeuille – hoe anders de individuele kunstenaars ook zijn. En dat maakt Welcome tot 2004 tot een passend startschot voor het jubileumjaar waarin de galerie tien jaar bestaat.

`Welcome to 2004'. T/m 1 feb. Galerie Ramakers, Den Haag.