Noordse schoonheid met spottende lach

In Stockholm is gisteren de actrice Ingrid Thulin overleden aan de gevolgen van kanker. Ze is 74 jaar geworden.

Thulin was een van de Zweedse actrices die groot werden gemaakt door filmregisseur Ingmar Bergman, zoals hij dat ook deed met Liv Ullmann, Bibi Andersson, Harriet Andersson en Gunnel Lindblom. Als vissersdochter uit Solleftea was ze via dans- en mime-opleidingen terechtgekomen bij het theater. Daar, op het toneel in Malmö, ontdekte Bergman Ingrid Thulin. Hij gaf haar een rol in Wilde aardbeien (1957). Zij speelt daarin de schoondochter van een oude professor die naar Stockholm reist om de Nobelprijs in ontvangst te nemen en onderweg terugkijkt op zijn leven, wat er betekenis in heeft en wat niet. Thulin is in haar rol als het ware de katalysator voor zijn overpeinzingen.

De film was een groot internationaal succes en Thulin was in één klap een belangrijk filmactrice geworden. Mooi, blond en met een soms wat spottende lach was ze ook meteen wat de wereld zo graag voor de Noordse schoonheid hield. Destijds was ze getrouwd met Harry Schein, hoofd van het Zweedse Filminstituut, die Bergman vanaf het moeizame begin van diens carrière steunde en vertrouwen gaf.

Met Bergman, toen een van de leidende en meest productieve regisseurs van Europa, maakte Thulin een jaar later Ansiktet (Het gezicht) en in 1963 de huiveringwekkende De Grote stilte, waarin zij met Gunnel Lindblom een emotioneel verkrampt zusterpaar speelt in een verstikkend hotel. Uiteindelijk zou ze negen films met haar ontdekker maken, de laatste Efter repitionen (After the Rehearsel, met Lena Olin), een tv-film die ook in Nederland in 1984 in de bioscoop werd uitgebracht.

In de tussentijd was ze ook ontdekt door andere regisseurs van naam. De Amerikaan Vincente Minelli castte haar in zijn drama Four Horsemen of the Apocalypse (1962), Alain Resnais gaf haar een rol in La guerre est finie (1966), en ze was een grande dame in Luchino Visconti's bijna decadente nazidrama La Caduta degli dei, ook wel bekend als The Damned uit 1969.

Thulin woonde sinds midden jaren zestig in Italië, ze keerde naar Zweden terug om bij haar familie te sterven.