In memoriam

Avondenlang zien wij haar niet, dan is het weer raak: geritsel in de prullenmand, een rollend nootje achter de kast en opeens is ze aanwezig. Grote kraaloogjes, zachtroze, rechtopstaande oortjes. Een staartje langer dan haar lijf. Bruingrijs, piepklein en wonderschoon is onze bosmuis.

Stemgeluid deert haar niet. Ze snuffelt rond, schiet weg, komt weer tevoorschijn. Met kleine sprintjes speurt ze op het kleed naar kruimels. Wij houden onze adem in wanneer ze op een schoen gaat zitten. Dagenlang zien wij haar niet. Wel 's ochtends keuteltjes op de bank, niet hygiënisch. Maar kan je een dierbare huisgenoot in de val laten lopen?

Helaas, tweede kerstdag verdween zij tussen de kaken van de kat.