Gebloemd achterwerk

In de Jubelientje-boeken van Hans Hagen stonden altijd al lekker veel plaatjes van Philip Hopman, maar in Jubelientje draaft door beleeft het eigenzinnige meisje en haar al even maffe oma haar avonturen louter in stripvorm. Dat de dames lekker kunnen doordraven, wisten we al. Dat ze die kunst ook beheersen en bovendien nog eens flink overdrijven in vrolijk gekleurde stripverhalen van twee pagina's, is een plezierige ontdekking.

Hans Hagen is een schrijver die zich goed kan verplaatsen in het hoofd van kleine kinderen. Hij speelt met taal en dat maakt zijn verhalen over alledaagse dingen grappig, ontroerend en soms een beetje filosofisch. In stripvorm valt zijn taalspel weg. Dat is niet erg, want er komt iets anders voor terug: heerlijke meligheid. Zo wil Jubelientje een spiegelei eten om haar buik van binnen te kunnen zien, zit ze met een paraplu onder de douche omdat ze niet van water houdt en voorspelt ze haar oma in een briefje de toekomst en krijgt natuurlijk gelijk (`Jij leest deze brief. En ik eet het laatste koekje op.').

Philip Hopman kon zich nu eens flink uitleven op het meisje met de grote zonnehoed, het korte jurkje en de hoge schoenen, dat zo mooi bedenkelijk kan kijken maar vaker grijnst van oor tot oor. Het zijn maar een paar lijnen die Jubelientje maken, maar ze zijn zwierig en trefzeker en lekker slordig ingekleurd. Het lijkt wel alsof Jubelientje beweegt. Alsof alles beweegt: het gebloemde achterwerk van oma als ze zich bukt voor de oven; baby Roy die als een zwart kindje Jezus in de kribbe ligt te relaxen met de armen achter het hoofd, de benen over elkaar geslagen; en Jubelientjes tuitende lippen als ze haar vriendje een zoen geeft.

Je zou wensen dat in alle Jubelientje-boeken zoveel tekeningen staan.

Hans Hagen en Philip Hopman: Jubelientje draaft door, in 26 stripverhalen. Vanaf 4 jaar. Van Goor, €15,-.