Assistent-leeuwentemmer

Komt dat zien. Komt dat zien. Moeder en dochter schrijven samen een boek. Bedtimestory wordt bestseller. Nog voor het verschijnen in Engeland van Lionboy draaide het publiciteitscircus al op volle toeren. Inmiddels zijn de vertaalrechten van Leeuwenjongen van Zizou Corder (pseudoniem van moeder Louisa Young en de tienjarige Isabel Adomakoh Young) aan zestien landen verkocht en heeft regisseur Steven Spielberg een optie op de filmrechten.

Het boek is de hype waard. Moeder Young weet wat vertelkunst is, want natuurlijk was zij het die het boek schreef, dochter Isabel hielp verzinnen. Van de eerste tot de laatste bladzijde buitelt hun aanstekelijke fantasie over de lezer heen.

Leeuwenjongen, het eerste deel van een trilogie, is het verhaal van Charlie Ashanti, zoon van een Afrikaanse vader en een Engelse moeder, beiden wetenschappers. Op een dag komt Charlie uit school en ontdekt dat zijn ouders zijn verdwenen. Hij gaat op zoek naar hen en ontdekt dat ze zijn ontvoerd door lieden van de farmaceutische industrie omdat ze een medicijn tegen astma hebben ontwikkeld (bijna alle kinderen in het Londen van een nabije toekomst lijden aan astma). Charlie weet zijn ouders op te sporen door zijn bijzondere gave: hij kan met katten praten omdat hij als kind is gekrabd door een leeuwenwelp. Daar doet hij zijn voordeel mee als hij aanmonstert op een wonderlijk circusschip en een baantje krijgt als assistent-leeuwentemmer.

Leeuwenjongen doet in avonturendrang en vertelplezier denken aan De dievenbende van Scipio, van Cornelia Funke. Ook Young schrijft onnadrukkelijk, maar doeltreffend. Een angstaanjagend geluid beschrijft zij bijvoorbeeld zo: `Het klonk alsof de wereld verging, alsof je je moeder verloor, alsof je in de spiegel keek en je eigen gezicht niet herkende.' Maar de ontwikkeling van het verhaal is minder verrassend. In De dievenbende is wie goed lijkt, toch niet zo zuiver, en wie kwaad lijkt toch niet zo slecht en het verhaal heeft onvoorspelbare wendingen. In Leeuwenjongen is vanaf het begin duidelijk wie de goeden en wie de slechten zijn en ook het verloop van het verhaal laat zich makkelijk raden.

Maar de belangrijkste klacht over Leeuwenjongen is het einde. Nou ja, einde... Was er maar een einde. Het boek stopt gewoon. Zonder iets van een plot of een ontknoping. Alsof in een restaurant halverwege het hoofdgerecht je bord onder je neus vandaan wordt getrokken. Deel 1 van een trilogie blijkt opeens niet meer te zijn dan het eerste geamputeerde deel van een dan wel heel lang verhaal. Zizou Corder rekent op loyaliteit en honger van de lezer, maar zo'n abrupt einde verpest wel een beetje de eetlust. (Zie ook het interview met Zizou Corder op Kinderpagina.)

Zizou Corder: Leeuwenjongen. Vertaald door A. Jorna, vanaf 11 jaar. Van Goor, €16,95