Zaak-Cools: straffen van 5 tot 20 jaar

Het Luikse assisenhof heeft gisteren zes van de acht verdachten in de zaak van de moord op politicus André Cools veroordeeld tot straffen van 5 tot 20 jaar cel. Dat is veel minder dan de openbaar aanklaagster had geëist.

De openbare aanklaagster had straffen van vijftien jaar tot levenslang geëist. Rechtbank en jury volgden haar daarin niet, omdat de verdachten door het slepende onderzoek twaalf jaar op hun veroordeling hebben moeten wachten. Eerder gisteren had de jury twee verdachten onschuldig verklaard.

De Waalse socialistische leider en voormalig Belgisch vice-premier André Cools werd op 18 juli 1991 bij zijn flat in Luik door twee Tunesische huurmoordenaars doodgeschoten. Zijn vriendin Hélène Joiret raakte zwaar gewond. De huurmoordenaars kregen in 1998 in Tunesië 20 jaar cel.

De zwaarste straffen van 20 jaar kregen gisteren twee medewerkers van ex-minister Alain van der Biest, die als hoofdverdachte gold, maar in 2001 zelfmoord pleegde. Het gaat om Van der Biests secretaris, Richard Taxquet, en zijn chauffeur, Pino di Mauro. Zij hebben volgens het assisenhof het moordcomplot in opdracht van Van der Biest op touw gezet. Taxquet wees eerder zelf naar Van der Biest, maar trok naderhand zijn verklaring in. Di Mauro, die door de Tunesische huurmoordenaars is herkend, heeft steeds ontkend. Van der Biest zou Cools hebben laten liquideren, omdat deze zijn politieke carrière wilde breken wegens drankproblemen. Ook zou Cools met onthullingen hebben willen komen over corruptie in de Waalse Parti Socialiste (PS). De Tunesiërs dachten volgens eigen zeggen dat zij een drugscrimineel moesten liquideren.

Het assisenhof veroordeelde bij verstek ook twee Luikse Italianen tot 20 jaar, die beiden door de Tunesische huurmoordenaars als tussenpersonen zijn herkend. Kroongetuige Carlo Todarello, een oom van Taxquet die als intermediair fungeerde, kreeg vijf jaar cel. Hij had zich al in 1992 bij de politie gemeld om het hele complot te onthullen uit vrees zelf voor alles te moeten opdraaien. Met Todarello's verklaring werd destijds niets gedaan. Pas in 1996 kwam de zaak-Cools in een stroomversnelling, nadat een anonieme getuige was opgedoken. Eerder had de Luikse onderzoeksrechter het spoor van de fraude rond de aankoop van Agusta-helikopters gevolgd. Ook werd het onderzoek vertraagd door ruzie over competenties.

Volgens Marcel Cools, zoon van de vermoorde politicus, getuigt het vonnis van ,,gezond verstand''. Toch blijft hij van mening dat meer PS-politici, die onthullingen over corruptie vreesden, achter het complot zaten. Het gaat met name om de huidige Luikse PS-leider Guy Mathot en Waals minister José Happart, die beiden als getuigen in het proces optraden. ,,De veroordeelden zullen nu misschien in de cel gaan nadenken en ooit de hele waarheid vertellen'', aldus Cools jr. Tijdens het proces zinspeelde de openbare aanklaagster wel op voorwetenschap van enkele PS'ers, maar hard bewijs ontbrak, zei ze.