Primeur: zes Witte Bengaalse tijgers in een keer

In één worp is de wereldpopulatie van de Witte Bengaalse tijger met drie procent gestegen. In de dierentuin van Buenos Aires heeft de twaalfjarige Witte Bengaalse tijger Betty een zesling gebaard. Alle tijgertjes van deze vrijwel uitgestorven diersoort zijn kerngezond.

Volgens het hoofd van de veterinaire dienst van de dierentuin, Miguel Rivolta, is het nooit eerder voorgekomen dat een dergelijke hoeveelheid baby's van deze tijgersoort met succes de kraamkamer wist te verlaten. In de hele wereld leven, alleen nog maar in dierentuinen, ruim tweehonderd van dergelijke tijgers.

De op 18 november geboren dieren kunnen sinds deze week voor het eerst door het publiek worden bekeken. De tijgertjes, drie geheel wit en de andere wit met zwarte strepen, zwabberen speels door hun kooi. De moeder ligt, uitgeteld door de drukkende temperatuur van meer dan dertig graden, in de uiterste hoek van haar onderkomen in de schaduw van een palmboom. Ze puft en bekijkt onophoudelijk met open mond het talrijke publiek. De jonkies, drie mannetjes en drie vrouwtjes van tussen de drie à vijf kilo, hangen aan haar tepels, glijden op haar rug of laten zich door moeder schoonlikken.

Sinds haar komst in 1997 uit een dierentuin in Mexico heeft Betty na vier zwangerschappen in totaal al zestien kleintjes gebaard. Dat ze zo productief is, komt volgens Rivolta, een forse man met snor in een groen steriel uniform, door het royale onderkomen, de verzorging en het goede voedsel: Argentijns rundvlees en kip. Na de bevalling zijn de tijgertjes dagelijks met de fles bijgevoederd. Als de natuur de vrije loop was gelaten, hadden er een paar het waarschijnlijk niet overleefd. De sterke baby verdringt de zwakke bij de tepels.

Na vermoedelijk een maand of zes zullen de jonge Witte Bengaalse tijgers verhuizen naar andere dierentuinen. ,,De populatie van deze tijgers is zo klein dat het belangrijk is goede nieuwe plekken voor ze te kiezen om inteelt te voorkomen.''

Uitzetten in het wild in India kan niet, legt Rivolta uit. Dierentuindieren kunnen daar nooit meer aarden. En de Witte Bengaalse tijger had het sowieso al nooit makkelijk. Als wit dier kon het nooit beschut jagen. ,,De Witte tijgers worden als jong dier al vaak opgepeuzeld door wolven of grote roofvogels omdat ze zo opvallen.'' En zelf voedsel zoeken is ook al niet eenvoudig. Het is als een dier die schreeuwend en met een zwaailicht op zijn hoofd andere dieren probeert te verrassen.

De vader van de zesling, Condo, heeft voorzichtigheidshalve tijdelijk een afzonderlijk verblijf in de zoo van de Argentijnse hoofdstad. Uit voorzorg is ook het tijgerzwembad voorlopig afgedekt met stro om te voorkomen dat de tijgertjes alsnog kopje onder gaan.