Prenatale testen

Het bericht dat ook uit de hoek van medisch-ethische deskundigen kritiek te horen is op het voorgenomen beleid van staatssecretaris Ross-Van Dorp (Volksgezondheid) inzake het aanbieden van prenatale testen (NRC Handelsblad, 27 december), laat zien dat Elsbeth Etty met haar column `Christelijke politiek' van 29 november 2003 terecht geen roepende in de woestijn is. Het gaat hier namelijk om de bedenkelijke manier waarop het CDA het eigen minderheidsstandpunt via alle mogelijke (al dan niet democratische) middelen aan een meerderheid probeert op te leggen.

Niet alleen staatssecretaris Ross maakt zicht hier schuldig aan, ook premier Balkende bleef, ondanks moties die zowel door de Tweede als de Eerste Kamer zijn aangenomen, ijveren voor de verwijzing naar de joods-christelijke moraal in de Europese grondwet. Het is op zich al erg genoeg dat een premier zich zo meer laat leiden door het belang van zijn eigen achterban dan door het landsbelang, erger is echter nog dat het bejubelde dualisme in dit geval ver te zoeken was. Juist van beide liberale coalitiepartners zou men verwachten dat zij de gedragingen van het CDA die sterk doen denken aan de machtspolitiek van die partij in de tijd voor de paarse kabinetten, aan de kaak zouden stellen.

Als de christelijke politici het niet eens zijn met bepaalde wetten, moeten zij gedwongen worden daar openlijk een debat over aan te gaan in plaats van de zaken ver van de publieke opinie te `regelen'. Om dat te realiseren blijft de hoop overigens op VVD en D66 gericht, want van de linkse oppositiepartijen, waarvan coryfeeën brieven schrijven naar fractievoorzitters om Kamerleden de mond te laten snoeren, kan men op dit gebied niet al te veel verwachten.