Naar Odessa

Gitaarmuziek, grijze luchten en heen en weer zwiepende ruitenwissers. Ook de Oost-Europese roadmovie is zo langzamerhand een genre geworden met zijn eigen kenmerken. De debuterende Oostenrijkse regisseur Andrea Maria Dusl heeft een film willen maken van belevenissen die hij ooit had op een reis in het oosten van Europa. Die oorsprong is goed terug te zien in Blue Moon. Het is een rapsodische film geworden, eenlappendeken van halve ideetjes, in een liefdesverhaaltje verpakt, met wat schelmenstreken voor de broodnodige verstrooiing.

Het is misschien geen heel slechte film geworden, maar zeker geen goede. Niet wat betreft het verhaal of het spel, en ook niet wat betreft Dusls manier van filmen, die is tamelijk onbeholpen. Een verwijzing naar de Russische filmlegende Eisenstein, op de door hem vereeuwigde trappen van Odessa (Pantserkruiser Potemkin), is dan eerder genant dan indrukwekkend.

Blue Moon. Regie: Andrea Maria Dusl. Met: Josef Hader, Viktoria Malektorovych, Detlev W. Buck. In: Rialto, Amsterdam; Filmhuis Den Haag, Plaza Futura Eindhoven; Lux, Nijmegen; Lantaren/Venster, Rotterdam; 't Hoogt Utrecht