Golf water fataal in woestijnrally

Pierre Karsmakers en Ab Olde Scheper hebben zich op de vierde dag moeten terugtrekken uit de Parijs-Dakar Rally. Ondanks de hevige teleurstelling probeert het duo het volgend jaar opnieuw.

,,Mijn zesde Parijs-Dakar en ik had nog nooit één druppel water gezien. Een enorme teleurstelling.'' Een golf water in het luchtfilter van de auto maakte een abrupt einde aan de rallydroom van pilot Ab Olde Scheper (33) en co-pilot Pierre Karsmakers (57). Terug in Brabant overheerst de berusting. ,,We zijn extra gedreven om volgend jaar weer aan de start te staan.''

Olde Scheper en ex-topmotorcrosser Karsmakers ontmoetten elkaar in 1986, toen de oudste van de twee zich opmaakte voor zijn eerste van vijf edities Parijs-Dakar. Karsmakers: ,,Een vriend van Ab liep stage bij mijn bedrijf en bracht hem wel eens mee. Ab volgde de verrichtingen en heeft eens gezegd dat we samen moesten meedoen. Twee jaar geleden besloten we dat die wens maar eens in vervulling moest gaan. Ab wist een aardige auto te staan in België. Het was de Mitsubishi Pajero waarmee de latere winnaar Hiroshi Masuoka reed in 1999.''

Omdat de reglementen voorschrijven dat een voertuig niet ouder mag zijn dan drie jaar, moest de Mitsubishi volledig worden omgebouwd. ,,We hebben hem helemaal afgebroken. Stoelen, een brandblusinstallatie, de tank; alles hebben we vernieuwd. Het meeste werk hadden we aan het vergroten van de kooi. Ik heb meer slaapruimte nodig dan die kleine Japanner'', zegt Olde Scheper. ,,We zijn daar anderhalf jaar drie avonden per week mee bezig geweest, en soms ook nog overdag. Het laatste half jaar neemt dat toe. We hebben proefwedstrijdjes gereden in Twente en Spanje. Je wilt sleutelen tot de auto perfect is afgesteld. Tot in de laatste uren voor de wedstrijd ben je bezig.''

Eenmaal aan de start van de proloog, waar de 411 voertuigen de startopstelling voor de eerste etappe bepaalden, bleken de voorspellingen voor `een van de zwaarste Dakar-Rally's ooit' niet uit de lucht gegrepen. ,,Door het weer werden de pistes slechter. We kozen ervoor elke etappe op zeker te rijden zonder iets te beschadigen. Met ijs, regen en sneeuw was het echt verschrikkelijk slecht. We hadden geen airconditioning of verwarming. Je zit dus de hele tijd met een trekkertje de ramen schoon te houden. Maar ondanks het slechte weer staat wél ieder viaduct vol mensen'', zegt Olde Scheper.

Met behoudend rijden wist het team te klimmen in het klassement en mocht het tijdens de eerste Afrikaanse etappe starten van de veertigste positie. Maar na 26 kilometer door de woestijn tussen Tanger en El Rachidia sloeg het noodlot toe. Olde Scheper: ,,Door de weersomstandigheden zijn we op zeventig procent van onze capaciteit en die van de auto gaan rijden. We wilden geen risico nemen omdat we geen roadbook hadden. We werden omgeleid, doordat delen van het parcours echt onbegaanbaar waren. Die stukken staan niet op een roadbook en dan moet je op zicht rijden. Op een gegeven moment zagen we een plas aankomen met daarachter een heuvel. We moesten er dus met genoeg vaart doorheen. In het riviertje sloeg een golf over de kap en kwam er via het luchtfilter water in het motorblok.

,,Aanvankelijk dachten we dat het elektrisch circuit vochtig was geworden. We zijn wat zachter gaan rijden en op een gegeven moment liep de motor weer. Een paar minuten later begonnen we vermogen te missen en toen de temperatuur opliep naar 120 graden zijn we gestopt. Op dat moment begon ook het blok te ratelen en begrepen we dat er iets mis was. Zonder roadbook konden we onze positie niet bepalen en wist de assistentie niet waar we waren. We hebben uren gewacht en zagen andere Nederlanders langskomen. Gerard de Rooy toeterde nog even, zo van: `sorry, ik kan ook niet helpen'.''

Karsmakers en Olde Scheper werden uiteindelijk geholpen door de plaatselijke bevolking. Met een veertig jaar oude jeep werd het tweetal zo goed en zo kwaad als het ging door dikke mist van de piste naar de verharde weg gesleept. De chauffeur bleek dermate trots op zijn reddingsoperatie dat hij een omweg nam om de defecte rally-auto ook aan een bevriende boer te laten zien. Bij een andere boer, die het duo wat te eten aanbood, bleek dat de drijfstang krom was en dat de krukas was gebroken.

,,Op dat moment dachten we nog steeds dat we het konden halen'', zegt Olde Scheper. ,,De assistentie had ons inmiddels gevonden en ging meteen aan de slag, hoewel de kapotte onderdelen vervangen een onreglementaire reparatie zou zijn. We hebben andere Mitsubishi-teams gebeld, bij dealers in de regio gevraagd om onderdelen, maar niemand had de benodigde onderdelen. Om half twee 's nachts besloten we te stoppen. Op dat moment stort je wereld even in. Zo vroeg in de wedstrijd wil je niet aan afscheid denken, maar eigenlijk wist ik het al toen ik de uitdrukking op het gezicht van de monteur zag toen hij de motorkap opentrok.''

Het pijnlijkst vindt Olde Scheper de manier waarop het team Parijs-Dakar moest staken. ,,Als je op je dak gaat of tegen een boom rijdt, heb je gewoon risicovol gereden. Nu wilden we vooral de eindstreep halen, reden we niet roekeloos en ga je eruit met een ongeluk waarna je negen van de tien keer kunt doorrijden. Erg zuur en teleurstellend als je verder fysiek goed bent, je een prima wagen hebt en ook lekker in de race zit. Volgend jaar nemen we een uitgebreider assistentieteam en meer onderdelen mee. En we zetten maar een kapje op het luchtfilter.''