Goedkope column

In zijn column `Het multiculturele melodrama' (Opinie & Debat, 3 januari) doet Bas Heijne allerlei uitspraken over mijn persoon. Kritiek is prima, graag zelfs, maar wie leugens verzint om zijn kritiek enige inhoud te geven, is goedkoop en armoedig bezig.

Leugen 1: Heijne beweert dat mijn aanstaande boek over de demonisering van Abou Jahjah geboren is uit `rancune' vanwege mijn vertrek bij de Volkskrant. Dit is aantoonbare apekool. Al tijdens mijn dienstverband bij de Volkskrant heb ik mij van meet af aan verzet tegen de verkettering en hysterie die Abou Jahjah en zijn AEL ten deel zijn gevallen. Dat ik (en velen met mij) dat standpunt nog steeds huldig, is een kwestie van consistentie en geenszins rancune.

Leugen 2: Heijne citeert mij en zegt dat mijn woorden stammen van `vorige week'. Ook dit is gelogen, deze woorden stammen van mijn column `Turk (II)' uit het weekblad Contrast van 4 december 2003. Een mogelijke verklaring voor het feit dat Heijne over bron en datum liegt, is dat hij wil voorkomen dat nóg meer mensen zouden kunnen lezen hoe hij in deze column te kakken wordt gezet.

Leugen 3: Heijne beweert zonder verdere toelichting dat ik ,,al mijn tegenstanders tot zionist verklaar''. Waar haalt hij dit in godsnaam vandaan? Toon mij één artikel of interview dat dit verwijt zou billijken. Het is knap van Heijne dat hij in staat is om een boek te recenseren dat nog niet is uitgekomen.

Leugen 4: Heijne zet mij neer als `extremist', om vervolgens zichzelf als `gematigde' op te voeren. Wie mij een extremist noemt, weet niet wat extremisme is. Maar los hiervan zou ik Heijne dit willen zeggen: liever een eerlijke extremist, dan een leugenachtige gematigde.