Het Beeld

Laten we voor de VARA hopen dat het Commissariaat voor de Media een ironieteken weet te herkennen. Volgens de formele regels, en daar houden we ons in Nederland doorgaans aan, staat er een hoge boete op wat cabaretier Theo Maassen zaterdag in de tv-registratie van zijn laatste theaterprogramma Functioneel naakt deed: een herkenbaar blikje Coca-Cola omhoog houden en wel een minuut lang de voordelen van dit merk boven andere cola's aan de kijkers uiteenzetten.

Een rookverbod is een rookverbod, een reclameverbod is een reclameverbod. We kunnen in Nederland wel aan het gedogen blijven. Ook al was Theo Maassens briljante programma één grote aanklacht tegen het importeren van dikke kinderen uit Amerika, het dilemma van de suiker in Coca-Cola en het kankerverwekkende aspartaam in Cola Light, en andere gruwelverhalen van een Eindhovense koopzondag, ook al schopte hij het colablikje uiteindelijk woedend ver weg, hij heeft de wet overtreden, net als toen hij de UEFA-cup van PSV leende en toen hij een toeschouwster in het kruis greep. Daar staan minstens taakstraffen op.

,,Als de werkelijkheid er niet zou zijn, dan zou de wereld er heel anders uitzien'', zo luidt een uitspraak van Maassen in dit programma die de boodschap goed samenvat. Zonder decor, zonder verkleedpartijen of typetjes, zonder muziek, maar met een stoel, een tafel en twee blikjes cola, raast en tiert hij tegen de pseudozekerheden van wetenschap en economie, tegen het op gebrek aan verbeeldingskracht gebaseerde alledaagse moralisme. Gezeur, maar geniaal en broodnodig gezeur, van een heel ander niveau dan de schijnonzekerheden in de oudejaarsconference van Lebbis & Jansen.

Dit was toch al het weekeinde van cabaretier, filmacteur en sinds kort ook filmmaker Theo Maassen. Zondag zond de VPRO in het programma Het geluk van Nederland de door Maassen samen met Marco Jansen gemaakte korte documentaire De onterechte kampioen uit, die vorig jaar al op het Nederlands Filmfestival de aandacht trok. Ook deze kale film gaat consequent over een boze, verongelijkte zeur. Er zijn maar twee of drie shots zonder de hoofdpersoon, levend standbeeld Huub van Bijnen. In die twee of drie shots is de winnaar te zien van een wedstrijd in Oostende, een Romein die waterstralen uit zijn nagels kan laten spuiten. Huub, die als Vrijheidsbeeld een bevroren pose niet lang volhoudt, heeft ontdekt dat zijn tegenstrever op een onzichtbaar krukje leunt. Ook hier is de werkelijkheid dus onverdraaglijk! In de strakke, tergende stijl van De onterechte kampioen, die de toeschouwer niet laat ontsnappen aan de kronkelige logica van een simpele malloot (door de bemoeizuchtige VPRO, die altijd de kijker wil helpen, helaas ondertiteld), valt de hand van Maassen te herkennen. RTL Boulevard onthulde onlangs dat bij de première van Kees de jongen koningin Beatrix aan Maassen had verklapt dat op Huis ten Bosch zijn video's niet onbekend zijn. Misschien kan ze een goed woordje voor hem doen bij de mediapolitie.