Column

Katerzwijm

Net bekomen van mijn kerstdiner (rivierkreeftjesaambeien op een bedje van rucola, een heldere caviabouillon en gestoofde zeepaardstaartjes) kwam het keiharde nieuws: Jamai is officieel homo. Hij schijnt het in een radioprogramma bij BNN te hebben gemeld. In De Telegraaf reageren de beroepsnichten Gordon, Carlo Boszhard en Gerard Joling heel erg positief op de uit de kast gekomen Idols-winnaar. En hij schijnt vanavond in een open landauer door de Amsterdamse Reguliersdwarsstraat gevoerd te worden.

De modieus gebrilde puberzanger heeft eerst een goed gesprek gevoerd met de voorzitter van de Idols-jury (die man met die midwinterzonnebril in zijn haar) en heeft toen besloten om het landelijk bekend te maken. Moest ook weer even denken aan een van onze prinsen, die door Eef Brouwers van de RVD officieel bekend liet maken dat hij hetero is.

De Idols-deelnemer Dewi, die een kleine vijf weken een veelbesproken liefdesrelatie met Jamai heeft onderhouden, heeft via haar beste vriendin onmiddellijk laten weten dat ze toen wel met de verse homo gezoend heeft, maar dat ze niet het bed met hem heeft gedeeld. Ze waren toen zo druk dat ze daar geen tijd voor hadden. Jamai en Dewi zijn nu hele goede vriendinnen.

Je kan in zo’n geval niet vlug genoeg aan het volk laten weten dat het niet aan jou lag. Diverse vrienden van mij hebben gevreeën met dames die later pot werden en dat heeft hen toch lange tijd flink in de war gebracht. Lag het aan mij? Deed ik het niet goed? Het zijn stuk voor stuk stamelende twijfelmannen geworden. Een vriend is het zelfs aan zijn ex gaan vragen. Over het antwoord zwijgt hij wijselijk. Een vriendin van mij trof haar man ooit in bed met haar kapper. Die lag zijn schaamhaar bij te punten. Zij is daar nooit overheen gekomen. Vooral niet over het feit dat het haar kapper was. Waarom niet haar registeraccountant?

Drie dagen heb ik de krant voor mijn puberende dochter weggehouden. Mijn vrouw en ik hebben een halve nacht gefluisterd over de te volgen strategie. Hoe gaan we het haar vertellen? Zeggen we het ineens of vertellen we het in etappes? Nog zien we haar met drieduizend andere beugelbekkies voor Krasnapolsky staan krijsen. De idolen Jim & Jamai waren in het hotel en verschenen heel even als twee jonge pausen voor het raam. Ze zwaaiden nog wat onwennig naar de massa meisjes. Ik zag toen een zeer doordeweekse Jim, die op alle jongens van Nederland leek en ik zag een homo met een bril. Ik dacht: die meisjes zien toch wel dat die bril een nicht is?

Later hoorde ik hem praten en wist ik het helemaal zeker. Het was een mengeling van Marc-Marie, Paul de Leeuw en mijn collega-columnist Albert Verlinde. Maar het toegestroomde legioen meisjes was blind en de dames vielen massaal in katzwijm. Katerzwijm kun je het achteraf beter noemen. Mijn dochter is natuurlijk niet de enige bij wie de held in gruzelementen van zijn sokkel lazert. Voor heel jong vrouwelijk Nederland is dit een dreun! Eerst werd hij laatste bij de World-Idols en nu nog even de snoeiharde mededeling dat hij op jongens valt. Nog erger: hij heeft al een vriend.

Dus al die meisjes komen er nu achter dat ze gewoon belazerd zijn. Ze hebben toen voor niks hun dure sms’jes verzonden. Hoe zinloos is hun leven verder? Hoe komen ze hier overheen? 2004 kon niet zwarter beginnen. Waarom heeft hij het niet wat voorzichtiger gebracht? Waarom heeft hij niet eerst gemeld dat hij soms twijfelt of hij misschien…

Dan hadden de dames zich kunnen wapenen. Met elkaar kunnen overleggen. Dan hadden de jeugdpsychiaters een gezamenlijk antwoord kunnen voorbereiden. En na een week vol wikken en wegen had hij de mededeling door Eef Brouwers moeten laten doen: ik ben nicht. Maar dit is te heftig. Dit is gewoon ronduit gemeen. Gisterochtend heb ik mijn dochter ontbijt op bed gebracht en heb ik het haar stukje bij beetje verteld. Krijsend krabde ze de posters van de muur, zeilde de stukgedraaide cd’s door het open raam naar buiten en stamelde uit de grond van haar hart: ,,Lelijke trol!”