Hollands Dagboek: Hein Jens

Morgen beleeft het Amsterdamse theater Carré zijn laatste voorstelling voorafgaand aan een renovatie van tien maanden. Directeur Hein Jens (55) beschrijft de hectiek van de laatste weken voor sluiting. Over een zoektocht naar sponsoren, de geboorte van een nieuwe musical en een ontsnapte papegaai. `Durf jij ook je hoofd in de bek van een leeuw te stoppen, pa?'

Donderdag 25 december

Eerste kerstdag begint traditiegetrouw met een kerstontbijt. Mijn vader bracht ons vroeger ontbijt op bed. Dat is mij nog niet gegeven. Ons grut, uit late eerste leg, Anne (10), Emely (8) en Erik (5), is niet in bed te houden. De gebruikelijke dans rond Fox Kids, e-mailen, sms-en en bij ons in bed kruipen, behoren tot de favoriete bezigheden. Om 07.00 uur de keuken in, achter de pannen. Omeletten, french toast, flensjes, croissants, verse jus en veel, heel veel koffie voor pa.

Eerste kerstdag staat altijd onder druk. Mijn niet te evenaren wederhelft Elsbeth maakt de kinderen toonbaar, zij moeten om kwart voor twaalf in Amsterdam zijn voor de eerste matinee van het Wereld Kerst Circus. Een zes jaar ingewortelde traditie, toch een beetje een feestje.

Sinds vorige week donderdag staat er weer een uit de hele wereld bijeengebracht circus in de piste van Carré. Op 11 december begon het bouwen, op 18 december volgde een repetitie, gratis voor de buurt. 's Avonds de première en dan 38 voorstellingen tot 5 januari 2004. Naar mijn inschatting komen dit jaar 56.000 bezoekers, ongeveer 3.500 meer dan vorig jaar. Meer voorstellingen is voor de artiesten niet te doen: twee tot drie maal per dag drie uur in de piste. Na 15 jaar is Peter van Lindonks klassieke presentatie overgenomen door Ted de Braak, weer heel anders en ook weer wennen. Van gedistingeerd annonceren naar een hedendaagse interactie met publiek.

Wij organiseren nu 19 jaar het Carré Wereld Kerst Circus met drie partijen; Carré, Startpunt Circus International van Henk van der Meyden en Monica Strotmann en het Nederlands Theater Bureau van Wout en Kees van Liempt. Dit jaar is het de laatste maal in het `oude' Carré. Op 5 januari start onze grote renovatie en zal het voorgebouw worden opgeknapt en aan de huidige eisen worden aangepast. Ik race de familie vooruit, om voor 11.00 uur alle werkenden, van artiest tot medewerker Carré, in een mengeling van Merry Christmas, Bon Noël, Fröhliches Weihnachten een prettig kerstfeest toe te wensen – in het Chinees en Koreaans doen een glimlach en uitgestoken hand wonderen.

De stemming is bedrukt, gisteravond werd bekend dat Toni Boltini op 83-jarige leeftijd in Blaricum is overleden. Hoewel sinds 1980 niet meer actief, verliezen we een uniek circusmens. Zijn circus maakte in de 60 en 70'er jaren furore door heel Europa. De circuswereld is close en met het mobieltje gaat het nieuws snel.

Om 11.00 uur gaan de deuren open. Erik is gefascineerd door het leeuwen- en tijgernummer van Alex Lacey (,,durf je ook je hoofd in de bek een leeuw te stoppen en zo met ze te spelen?''). En de meiden zijn dol op de Koreaanse trapeze, clowns en de paarden. De anticircuslobby moet eens echt komen kijken. Wij selecteren onze nummers heel nauwgezet. De dieren zijn meerdere generaties speciaal voor het circus gefokt en hebben het veelal beter dan in de natuur of in een dierentuin. Natuurlijk zijn er uitzonderingen, maar daar doen wij geen zaken mee.

Om 22.45 uur verlaten de laatste bezoekers Carré.

Vrijdag

Vroeg op, want vandaag mijn kerstdiner thuis en pa moet de keuken in. Hoofdgerecht, ossenhaas met alle trimmings en een toetje van kalkpot en tarte tatin vallen mij ten deel. Met de honden naar buiten en dan naar Amsterdam voor de eerste inloop. Geen files en binnen 20 minuten ter plekke. Al maanden geleden met Rita en Wim Kok afgesproken dat ze met de familie naar het circus moeten blijven komen. Uitgebreid met Wim stilgestaan bij de renovatie en de zware financiële lasten. Een lening van 20,3 miljoen euro van de gemeente Amsterdam lost de financiering van de renovatie op, maar er moeten wel rente en aflossing worden betaald. Dit legt een zware druk op de exploitatie.

Wim deelt mijn zorgen dat in deze economisch lastige tijden niet te licht moet worden gedacht over beschikbare sponsorgelden. Gelukkig heeft TPG Post zich voor de komende vier jaar als hoofdsponsor aan Carré verbonden. Maar voldoende is dat nog niet. In januari beginnen we met onze actie om palen en stoelen te verkopen aan publiek.

Terug in de auto de radio aan. Ik val in een discussie tussen Hannah Belliot, mijn wethouder Cultuur in Amsterdam en haar collega Hulman uit Rotterdam. Onderwerp: verschil tussen de culturele aanpak en beleving in beide steden. Dat valt in de praktijk reuze mee. Amsterdam kampt echter met het probleem van de vele monumentale accommodaties, achterstallig onderhoud en een Arbo-wet en brandvoorschriften die menig theater met sluiting bedreigen als er niet wordt ingegrepen.

Voordat ik thuis uitstap hoor ik dat Rob Out is overleden, een jeugdidool, tot in de nacht genoten van zijn programma's `Goud van Out' en `Muziek Express', piraterij en spannend. Dat was vroeger, nu is alles weer keurig op ambtelijke orde. Hoe had het bestel eruit gezien zonder deze piraat?

Snel achter de pannen. Heerlijk ontspannen avond, vergezeld van Moët et Chandon, Puligny Montrachet '95, La Tour '75 en bij het toetje kalkpot en `tarte tatin' met een Chateau Manos '88. Zwager Jan van Reede die iets moeilijks met lampen doet bij Philips, is aangeschoven. Met Eric van Haren Noorman blijk ik in Amerika zeer bekend uitvoerend producent aan tafel te hebben. Woont in LA en is nu in Toronto iets met Britney Spears aan het maken. Om 22.00 uur schuift schoonmoeder Hilda van Reede ook nog even aan.

Een heerlijke avond, maar niets gehoord uit Carré. Het gaat toch allemaal wel goed? Kan het niet laten te bellen en natuurlijk was alles goed.

Zaterdag

Voor mij zeer vroeg om 07.00 uur op. Presenteer vanmorgen gedurende twee uur het radioprogramma `Een goedemorgen met ..' van de Tros op radio 4, geproduceerd door Aukeline van Hoitema. Ik kon het niet laten dit te doorspekken met `klassiek' musicalrepertoire. Van Bach tot Lloyd Webber.

Uiterst vreemd om het Media Park in Hilversum binnen te komen en bijna niemand tegen te komen en al die studio's ongebruikt te zien. Als nu ergens een 24-uurseconomie mogelijk is, is het hier wel. Mijn handen jeuken, maar dat zal politiek wel weer niet haalbaar en correct zijn binnen de heilig verklaarde zuilenstructuur. Nog even en alles wordt door een commerciële partij overgenomen.

Daarna naar huis, koffie, mijn rechterhand Co Pels met mijn gezin thuis verenigd en weer naar Carré. Met Henk van de Meyden uitgebreid een nieuwe, exclusief voor Carré te produceren musical doorgesproken voor 2006 en met Kees van Liempt, uitvoerend producent van het circus, de laatste besloten voorstelling voor 4 januari aangepast.

Tijdens het paardennummer van Marie-José Knie ontsnapt nog een papagaai die van boven de orkestbak de nummers verder met gekrijs bleef begeleiden. De viervoudige salto van de Koreaanse Flying Girls ging de eerste keer meteen goed. Na de pauze van de derde voorstelling huiswaarts.

Zondag

Rondje langs de artiesten, en met Kees van Liempt dagelijkse problemen van blessures en programmering van het volgende circus doorgenomen. Zijn we op tijd klaar met onze renovatie? Tien maanden hebben we de tijd. De contracten voor de opening in november moet ik nu gaan afsluiten en de programmering tot 2007 zit volledig vol. Ik moet er niet aan denken dat ik ons Wereld Kerst Circus,Youp van 't Hek, Herman van Veen, Joop van den Ende, Henk van de Meyden en alle anderen die op ons rekenen, moet teleurstellen. Hun planning loopt jaren vooruit en het uitvallen van een bespeling Carré is zeer ernstig.

Om 18.00 uur met de artiesten en Henk en Monica meegegeten en helaas het bezoek van morgen aan Henks circus in Stuttgart moeten afzeggen. Bij de avondvoorstelling mijn neef Reinier Jens, net benoemd tot directeur Philips in USA, met gasten ontvangen. Een apart leven leiden onze internationale managers en hun gezin, telkens weer verhuizen, scholen voor de kids zoeken, nieuw sociaal leven opbouwen en direct vol aan de bak.

Om 24.00 uur naar huis, in de auto blijkt dat mijn mobieltje kuren heeft en dat is knap lastig.

Maandag

Het gaat een keer mis.

Elsbeth kijkt altijd in mijn agenda hoe laat de eerste afspraak staat en maakt me dan tijdig wakker. Er staat niets dus om tien uur gaan de oogjes open. Te laat, want ik had interne afspraken niet opgeschreven. Snel bellen, alles omgooien en vol gas naar Amsterdam.

Met Arriëtte de personeelszaken doorgenomen van onze mensen die tijdens de sluiting tijdelijk in de WW komen. Vandaag slechts twee matinees, alles gaat goed en het publiek is vanuit mijn kantoor te horen zeer enthousiast. Een befaamde headhunter aan de lijn, of ik in was voor een uitdagende internationale baan. Zeer aantrekkelijk, maar nu nog even niet. Eerst Carré renoveren en terug op koers brengen, wie weet wat daarna nog kan komen?

Dinsdag

Om 10.00 uur bij binnenkomst even langs de leeuwen en tijgers. Lijken grote poezen en hoe Alex Lacey met ze omgaat, verbaast me elke keer weer. Alleen in hun kooi, gewoon een lauwe waterstraal erop en wassen met shampoo, drogen en föhnen en vooral veel spelen. Mijn eigen honden verzorg ik slechter.

Snel naar boven om met Carry, hoofd bespreekbureau, de zaalindeling voor 4 januari te maken. Een heel gevoelige zaak, wie zit naast wie en vooral wie zit er beter dan wie? Dit doe je bijna nooit goed, dus is een langdurig karwei.

Na de tweede matinee de traditionele champagne met oliebollen en appelflappen voor artiesten en personeel. Allen kort toegesproken in een mengeling van Duits, Engels en Frans, al 46.000 toeschouwers gehad, gelukkig nauwelijks blessures en gezonde dieren, een fantastische sfeer en nog 11 voorstellingen te gaan, Happy New Year.

Woensdag 31 december

Elsbeth, schoonmoeder Hilda en kinderen gaan naar de Efteling en voor mij een thuiswerkdag. Secretariaat verbindt alle telefoontjes door en je kunt thuis heerlijk ongestoord doorwerken met regelmatig e-mailcontact. Met Wim afgesproken dat alle medewerkers, behalve de kassa en achterportier, om 14.00 naar huis mogen om de laatste avond vroeg in te kunnen zetten.

Buurman Peter Goossens die iets moeilijks doet met aandelen bij Rabobank, wipt binnen voor een bakje koffie en vraagt vanavond zijn huis in de gaten te houden, want hij gaat naar zijn familie in Zeeland. Sponsorplannen herschreven en besloten onze oude stoelen niet te verkopen, maar in sponsoracties `steun Carré' te gebruiken.

Met Jan Posch, onze voorzitter van Raad van Commissarissen, bespreek ik door de telefoon de laatste avond en neem ik dit enerverende jaar met een recordaantal van meer dan 460.000 bezoekers en weer geheel eigen programmering door genomen. We zijn er beiden van overtuigd dat dit jaar spannend en zwaar was en we 2004 met vertrouwen tegemoet zien (zal nog wel enige zweetdruppeltjes kosten!) De keuken in voor een lamsbout, gebakken aardappelen en tuinboontjes, voor de achterban.

Rond 6 uur komt het huis weer vol tot leven en valt pa na het eten op de bank in slaap. Rond tienen weer bij de mensen en met Monopoly en Mahjong naar de jaarwisseling toegewerkt. Totaal vergeten dat alle Moët met Tweede Kerstdag is opgedronken, dus gaan wij het nieuwe jaar in met een mooie Pouilly, veel geknuffel en kinderen met rode wangen en oogjes van vermoeidheid.

Naar buiten om vuurwerk te kijken. We steken zelf niets af. Mijn vader was chirurg in Bussum en alle nieuwjaarsnachten was er volop werk. Hiervan nam hij foto's voor zijn kinderen, `zo leer je het wel af en zie je de gevolgen van stommiteiten'.

Nog een snel glas champagne bij overbuurman Maarten Kaptein met een huis vol gasten en snel naar bed. Morgen vroeg weer op en naar Carré. Dat is nu na 6 jaar echt mijn tweede thuis.