Trendy, luxueus, compact en comfortabel

De meters hebben de kleur van kattenogen en het koetswerk lijkt ondergedompeld in witte chocolade. De derde versie van de Lancia Ypsilon bestendigt het gevoel van man én vrouw voor schoonheid en design.

Italië en Italiaanse gewoontes zijn populair. We eten tonnen aan deegwaren in allerlei vormen en soorten, roeren er grote hoeveelheden al dan niet versneden olijfolie en tomatensaus doorheen, roemen hun aangeboren gevoel voor schoonheid en design, gaan er en masse op vakantie, kopen er tweede huisjes en vergeten vervolgens die bij de belastingdienst op te geven. Maar hun autoshowrooms, die laten we links liggen. Er komt in de toptien van meest verkochte auto's geen enkel merk van Italiaanse origine meer voor. Dat is in het verleden wel eens anders geweest, maar de markt van kleine en middenklasseauto's wordt tegenwoordig gedomineerd door producten uit Frankrijk, Duitsland en het Verre Oosten.

Het al meer dan honderd jaar oude Fiat is de paraplu waaronder bijna de gehele Italiaanse autoproductie plaatsvindt. Illustere merken als Ferrari en Maserati zijn wereldwijd even bekend als Donald Duck en Elvis Presley. Fiat is het volumemerk dat bestemd is voor het volk, Alfa Romeo heet een sportief merk te zijn – wat dat ook moge inhouden – en La Lancia heeft altijd al de aura van elitair en vooruitstrevend gehad.

Al sedert 1985 produceert Lancia de Ypsilon. De eerste versie heette eenvoudigweg Y10 en werd buiten Italië onder de noemer van het inmiddels voorgoed verdwenen merk Autobianchi uitgebracht. De wigvorm van de kleine rakker was baanbrekend en ook het interieur en de luxe afwerking creëerden destijds een nieuwe klasse: die van een trendy en luxueus uitgevoerde compacte damesauto. De opvolger verscheen tien jaar later en noemde zichzelf kortweg Y. Alweer had het wagentje een bijzonder geslaagde vormgeving en in het interieur werden er evenals bij zijn voorganger meters alcantara verwerkt. De Elefantino-versie was de fraaiste uitvoering; vooral de donkergrijze velgjes onder het ranke koetswerk maakten hem onweerstaanbaar.

Sedert enkele weken lonkt versie nummer drie vanuit de showrooms. Zijn volledige naam siert nu de kofferklep en het alweer door een man getekende ontwerp wijkt wederom radicaal af van de vorige versie. Op het onderstel van Fiats Punto is een volstrekt origineel en lichtelijk naar retro neigend koetswerk geschroefd. De achterkant moet volgens de brochure ons aan de Ardea doen denken, een kleine Lancia van nét voor de Tweede Wereldoorlog. Maar in mijn ogen lijkt hij verontrustend veel op de achterzijde van de Chrysler PT Cruiser, een auto die beslist moet worden gestraft met een forse wansmaakbelasting.

Het wagentje is alweer enkele centimeters uitgedijd en dat vooral in de hoogte, tien centimeter maar liefst. Dat levert extra hoofdruimte op, maar is vooral bedoeld om plaats te geven aan een stel hoofdairbags en het optioneel leverbare zonnedak. De voorzijde is voorzien van een verchroomde grille op bestelwagenformaat. Het gevaarte heeft geen enkel praktisch nut, behalve dan als een niet te ontwijken merkaanduiding, want de motor haalt adem en wordt gekoeld via een sleuf onder de voorbumper. Het koetswerk is gespoten, nee, ondergedompeld in witte chocolade met de prachtige naam Avorio Paganini. De verflaag is er zo dik opgebracht dat het lijkt alsof hij moet bijdragen aan de sterkte van de carrosserie.

De instap is obstakelvrij en dus kousensparend, uw zorgvuldig gemodelleerde kapsel zal de dakbekleding niet raken. De stoelen en achterbank zijn groter dan gebruikelijk en evenals gedeelten van het dashboard en de zijpanelen ruimhartig bekleed met – u raad het al – alcantara. De fraaie meters in een kattenogenkleur zijn centraal in het dashboard geplaatst en duidelijk af te lezen, zodat de onontkoombare aanschaf van dat vervloekte leesbrilletje nog een jaartje kan worden uitgesteld.

De versnellingspook is ditmaal niet op de vloer gemonteerd maar rijst op vanuit het dashboard, waardoor er opbergruimte verloren gaat. Sturen doet de Ypsilon als de beste en mocht u het parkeren langs een gracht, tennisbaan of in een winkelstraat wat al te inspannend vinden, dan kan altijd nog de City-knop worden ingedrukt voor wat extra hulp bij het insturen. Niet dat de Ypsilon als een stadsauto moet worden gekwalificeerd, want hij is ook op de buitenwegen stil en comfortabel afgeveerd.

Dit is een auto om uw vrouw of geliefde cadeau te doen. De keuze uit andere modellen is beperkt, voor dames van allerlei leeftijdscategorieën komt alleen de ietwat krappe en ondertussen overbekende Ford Ka in aanmerking. De Ypsilon bevestigt en bestendigt u beider gevoel voor schoonheid en design.