`Met schaal op Leidseplein'

Nigel de Jong (19) is een van de talenten van de Ajax-school die afgelopen jaar doorbrak. Hij droomt van deelname aan het EK.

,,Nu we uitgeschakeld zijn voor de nationale beker en de Champions League gaan we ons in 2004 met Ajax volledig richten op het landskampioenschap. Daar zullen we voor vechten en ik weet zeker dat we het gaan halen. We krijgen na de winterstop onze grootste rivaal PSV thuis en moeten nog op bezoek bij Feyenoord. Maar kampioen word je door zo min mogelijk punten te verliezen tegen de kleinere clubs. PSV is bovendien nog actief in het UEFA-Cuptoernooi en het zal voor deze ploeg moeilijk zijn twee wedstrijden per week te spelen. Dat weet ik uit ervaring. Ik zie me als negentienjarige al staan met die schaal in mijn handen op het balkon van de Stadsschouwburg. Daar op het Leidseplein, dat is toch de plek in Amsterdam waar ik graag kom.

Ik maak als profvoetballer al heel veel progressie, maar in 2004 zou ik de wijze waarop ik omschakel van aanval naar verdediging kunnen verbeteren. Ik ben een verdediger met aanvallende impulsen en soms wil ik nog wel eens te langzaam teruglopen bij balverlies. Dan zit ik er even doorheen, terwijl ik pas mag uitrusten als ik terugben. Mijn techniek en snelheid is wél goed genoeg. Ik kan op de rechterflank bij Ajax op alle posities spelen, maar de concurrentie is moordend. Als Trabelsi, Pienaar en Galásek hersteld zijn van blessures, zal ik vaste `basisklanten' op de bank moeten houden.

Ik voelde me gevleid toen ik hoorde dat ik in de race zit om met het Nederlands elftal naar het EK in Portugal te gaan. Voor elke voetballer moet het een streven zijn voor je vaderland te spelen. Mocht het EK voor mij te vroeg komen, dan zal ik dat niet als een teleurstelling ervaren. Dan ga ik voor het WK, het hoogst haalbare wat je kunt bereiken als profvoetballer. Een droom. Mijn vader (Jerry de Jong, red.) zegt wel eens tegen me: `Jongen, zo lang je het Nederlands elftal niet hebt gehaald, moet je je mond houden.' Hij heeft vijf interlands achter zijn naam staan. De enige die ik me van de tv bewust kan herinneren, is het EK-kwalificatieduel tegen Finland (1-1) in Helsinki op 5 juni 1991. De rest ken ik van de video.

Ik hoop dat het levensgeluk me weer toelacht in 2004. Privé heb ik ook moeilijke tijden gekend, maar nu mag ik niet klagen. Voetbal is alles voor mij, ook een uitlaatklep. Maar als je privé niet goed in je vel zit, kan het voetbal me gestolen worden. Trouwen in 2004? Houd toch op! Ik heb momenteel zelfs geen behoefte aan een vriendin. Ik ben vrijgezel en dat bevalt prima.''

    • Erik Oudshoorn