`386 tekeningen in één jaar'

Voor tekenaar Marcel van Eeden was 2003 succesvol: in de zomer vond in het GEM in Den Haag zijn eerste grote overzichtstentoonstelling plaats, die nu op international op reis is.

,,Voor de voorbereidingen voor Retrograde met zeshonderd tekeningen was ik maanden bezig. Ik wilde er per se een boek bij uitbrengen, dus moest ik langs de fondsen voor subsidies en ruim honderd bruikleengevers aangeschrijven. Voor 350 tekeningen werden nieuwe lijsten gemaakt – een kilometer hout in totaal. De inrichting duurde maar een dag.

Bij de opening met zeshonderd mensen stond ik verscholen in het publiek. Wim de Bie, net als ik een weblogger, hield een grappig praatje over mij als een mensenschuwe kunstenaar die liever op internet zit dan dat hij naar z'n eigen openingen komt. Vrienden van mij dachten dat hij het meende en vertrokken weer.

Retrograde is goed bezocht, de verkoop van mijn tekeningen ging vooruit, er was veel media-aandacht, ik zit nu in de jury van de Prix de Rome en geef sinds kort tekenles aan de kunstacademie.

Maar aan mijn hoofdbezigheid is niets veranderd. Ik maak nog steeds elke dag minstens één tekening voor de Encyclopedie van mijn dood waaraan ik al meer dan tien jaar werk. Ik teken beelden van vóór 1965, mijn geboortejaar, na met vet zwart potlood en zet ze op mijn website (www.marcelvaneeden.nl, red.). Dit jaar heeft 386 tekeningen opgeleverd, nummers 622 tot en met 1008. Thema's komen en gaan – ik teken branden, gebouwen, mensen, abstracte patronen. De actualiteit beïnvloedt me niet zo, volgens mij. Als er veel oorlog op tv is, teken ik wel meer explosies en geweld. Met Sinterklaas maak ik Sinterklazen. Maar een mooi boek of een goed kunstwerk beïnvloedt me net zo goed. Dit jaar werd ik diep geraakt door de roman Austerlitz van W.G. Sebald en ik heb kunstenaar Martin Kippenberger herontdekt. Ik wil nog naar zijn tentoonstelling in het Van Abbemuseum.

Internationaal is alles dit jaar in een stroomversnelling gekomen. Via mijn mijn Münchense galerie hangt nu een uitgebreide versie van Retrograde in het centrum voor moderne kunst in Santiago de Compostela, Spanje. Daarna reizen m'n tekeningen door naar Parijs, Zwitserland en Londen. Een soort doorbraak, ja. Dat hoop ik tenminste. Want behalve dat je tekent en het ook wel meent allemaal, moeten mijn kinderen gewoon eten en de Nederlandse markt raakt voor mij verzadigd. Er zijn hier misschien één- à tweeduizend serieuze kopers van tekenkunst, en op een dag hebben die allemaal wel werk van mij.''