Op het nieuwe jaar!

Journalist Peter van Trigt maakt een keuze uit zijn collectie nieuwjaarskaarten. Vandaag de laatste aflevering, met grootvadertje vorst.

Dat het in Rusland steeds minder goed toeven is, wordt elke keer weer in de media verkondigd. Onze maatstaf, welke dat ook moge zijn, wordt ernaast gelegd en nooit is het resultaat wat je ervan zou (mogen) verwachten. Een weinig zinvolle exercitie, want het land heeft nog nooit synchroon gelopen met West-Europa.

Voor kerstmishaters is Rusland overigens een paradijs. Die flauwekul heeft men daarginds reeds lang afgeschaft, al keert de oude religieuze traditie hier en daar weer terug. Maar de grote meerderheid houdt vast aan de communistische vernieuwing, die het familiefeest naar de jaarwisseling verlegde. Dan krijgen de kinderen ook hun cadeautjes uit handen van Ded Moróz, grootvadertje vorst. Hij lijkt op de kerstman maar is het absoluut niet en hij is nog goed bij de tijd ook.

Behalve zijn kleindochter Snegoerotsjka, wat sneeuwvlokje betekent, heeft hij dit keer ook nog een handige robot bij zich die de cadeautjes (podárki) draagt, terwijl het wandelende horloge het moment suprême aangeeft. Op de kaart zelf staat: `Op het nieuwe jaar!'

Het feest en de geschenkenbrenger markeren het begin van de echte winter, de moeilijkste periode van het jaar. Het is een aanwijzing dat de jaarwisseling op 31 december van later datum moet zijn, zoals ook uit de naam van de maand valt af te leiden: de tiende (Latijn: decem). Het `echte' nieuwe jaar begon juist na de winter, die soms in de vorm van een pop werd verbrand. Maar dat oerheidense feest is door de kerk via Pasen verdrongen.

    • Peter van Trigt