...het Pakistaans geloofsgeweld

Babylonische torenbouwers hebben in Pakistan niets meer te zoeken. Want in het `Land van Zuiverheid' zelf, zoals de natie in 1947 na de deling van het Indiase subcontinent veelbetekenend werd gedoopt, lopen al genoeg schriftgeleerden rond die de goddelijke wijsheid in pacht hebben. Pakistaanse fundamentalisten weten de kortste weg naar de hemel, maar zijn wel zo onbaatzuchtig om het afleggen van die route over te laten aan minder geletterde volgelingen. Moslimextremisme is een van belangrijkste exportprodukten van Pakistan, met India's Kashmir en Afghanistan (de Talibaan) als voornaamste afzetgebieden.

Om de Kashmiri en de Afghanen te beschermen tegen nog meer geloofsgeweld, zouden langs de oost- en westgrens van Pakistan muren gebouwd moeten worden. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ook Indiase soldaten en politieagenten danig plegen huis te houden in `hun' Kashmir, en dat het voor het evenwicht daarom beter zou zijn als er ook een muur komt tussen India's Kashmir en de rest van India. Met andere woorden: zou het niet mooi zijn als de Kashmiri gewoon met rust zouden worden gelaten en hun eigen land in mochten richten?

De stenen voor al die muren, langs de grenzen van het voormalige koninkrijk Jammu & Kashmir en dwars door het Pathaanse grensgebied met Afghanistan, moeten worden gebakken in de kleiovens aan de oevers van de Indus en de andere stromen die vanuit het noordoosten de Punjab binnenvloeien. Vele landloze arbeiders kunnen daarmee hun brood verdienen.

De kwaliteit van die stenen zal niet al te best zijn, maar dat geeft helemaal niet want de muren hoeven niet erg lang overeind te blijven. De Pakistaanse president Pervez Musharraf heeft immers onlangs nog gezegd dat hij duurzame vrede wil in Kashmir en een goed nabuurschap met Afghanistan, en om die reden het grensoverschrijdend terrorisme bestrijdt. Al lukt dat laatste nog steeds niet heel goed, aan de goede intenties van de generaal hoeft niet te worden getwijfeld. Daarom zal hij ook blij zijn met tijdelijke muren die weer kunnen worden afgebroken als hij er in is geslaagd het moslimextremisme in eigen land uit te roeien.

Maar misschien is de bouw van al die vele honderden kilometers lange muren wel een onnodig ingewikkelde operatie om van Pakistan een tolerante en vooruitstrevende moslimnatie te maken, zoals Musharraf wil. Misschien is er wel een eenvoudigere aanpak mogelijk die de stenenbakkers de komende jaren toch massaal aan het werk zet: namelijk het bouwen van duizenden scholen verspreid over heel het zuivere land. Elk dorp een eigen, ommuurd schoolplein, waar kinderen spelen die tijdens de lessen leren hoe ze moeten lezen, schrijven en rekenen – hoe ze hun verstand moeten gebruiken in plaats van alleen maar de koran te reciteren. Maar die aanpak lukt alleen als de bouwstenen wel van duurzame makelij zijn.

    • Wim Brummelman