Normaal

Bennie Jolink kondigde al in '96 zijn afscheid aan, maar ziehier cd nummer 31. Høk & Swing is voor wie in gedachte al een paraplu had opgestoken om de liters in het rond vliegend bier te weren een verrassing.

De beschaafd swingende muziek van het titel- en openingsnummer doet eerder denken aan het nippen aan een glaasje sherry.

Net als in Wie denk i-j wel contrasteert dat mooi met de directe taal in de teksten van Jolink en Bennie Mighelbrink. Kwestie van balans, D'n anholder wint en 't Is weer es late(r) geworden zijn dankzij die ingehouden begeleiding misschien wel sterker dan ze ooit met uitbundige zuipbegeleiding hadden kunnen zijn.

De subtiele kant van Normaal – wie had die ooit vermoed met de zich van auto- naar motorongeluk spoedende zanger/gitarist? En die subtiliteit komt ook naar voren in de Nederlandse versies van de twee Louis Prima-hits Buona Sera en Oh Marie, en een hele leuke vertaling van (You Ain't Nothing But A) Hounddog: Valse Waakhond.

Merkwaardig is wel dat Jolink veelal met een zekere reserve lijkt te zingen, alsof hij niet wil dat we deze muziek te serieus nemen. Juist wanneer hij die reserve laat varen komt het allermooiste op deze plaat: de geheime track aan het eind waarvan de titel `Wat Mooi' zou moeten zijn.

Met gitaren en mandoline rechtstreeks uit Austin, Texas; en tekst van een ontwapenende onbevangenheid – `ik zie een deerntje op de fiets' – en daar komt warempel die BSA uit Oerend Hard nog eens van stal, met een `buddyseat die trilt van verlangen'.

Het is een wereldnummer!

Normaal: Høk & Swing. Munich Records BMCD 430