Joshua Bell

Violist Joshua Bell soleerde vorige week op zeer indrukwekkende wijze bij het Concertgebouworkest in het Vioolconcert van Brahms. Bij het label Sony Classics bracht hij onlangs Romance of the Violin uit, een verzamel-cd met korte, voor viool en orkest gearrangeerde klassieke meefluitmelodieën uit alle instrumentale en vocale windrichtingen – van aria's als O mio babbino caro (Puccini) en Casta diva (Bellini) tot de Nocturne in cis-klein van Chopin.

Vooropgesteld moet worden dat de ronde, rijke en vloeiende toon van Bells Stradivarius-viool (de `Gibson' uit 1713) in alle denkbare arrangementen betovert en charmeert, te meer daar Bell in zijn spel spontaniteit, ongeremde emotinaliteit en doordachte spanningsopbouw verenigt.

Dat Bell daarbij niet vies is van cross-overs, is geen nieuws. Zijn discografie is rijk aan Bernstein-, Gershwin-, bluegrass-, en jazzexperimenten, en aan dat lijstje is nu The Romance of the Violin toegevoegd.

In de arrangementen, waarin parelende harparpeggio's niet worden geschuwd, is hoorbaar gestreefd naar maximale `romantiek'. Opdat de originele versies er even niet meer toe doen en de aandacht volledig uit kan gaan naar Bells gulle, ronde toon. De kwaliteit van diens musiceren is van een ander niveau dan de arrangementen waarvoor die wordt ingezet, want een Schubertlied zonder tekst en/of stem blijft een auto zonder wielen.

Dat is de prijs die Bell (36) betaalt voor 22 jaar solistenervaring. Alle grote Vioolconcerten en -sonates legde hij al lang geleden vast op cd.

Joshua Bell: Romance of the Violin (SONY, SK 87894)

    • Mischa Spel