Houding Israël

Bij het lezen van het interview met de Israëlische ambassadeur Margalit in Opinie & Debat van 20 december, worden woorden als `legitiem', `juridisch verdedigbaar', etc. gebruikt om een flagrant staaltje van misachting van de internationale rechtsorde te camoufleren.

Israël is een buurland binnengevallen en houdt het grondgebied tot heden, ondanks VN-resoluties, nog steeds in een ijzeren militaire houdgreep. Het is niet helemaal uit te leggen waarom nu, meer dan 50 jaar na WO-II, andersoortige (wanhoops)bombardementen in Israël door de onderdrukten uit bezet gebied de kwalificatie `terrorisme' krijgen opgeplakt.

Is niet het oorlogscriminelenkabinet in Jeruzalem, waarvan voornoemde ambassadeur een woordvoerder is, de hoofdoorzaak van een toenemend gevoel van onbehagen jegens mensen die de joodse godsdienst belijden? Dit gevoel wegvegen met geweeklaag over versterkt opkomend antisemitisme ruikt net iets teveel naar arrogantie.

Veel mensen om mij heen zijn de laatste jaren geëvolueerd van hartstochtelijk Israël-bewonderaar naar warme sympathisanten van het Palestijnse volk en hun wanhoopstrijd. Het volk dat dagelijks de gevolgen ondervindt van de schiet- en vernietigingsgretigheid van het Israëlische leger.

In plaats van de ambassadeur in alle toonaarden duidelijk te maken dat wij hier noch van zo'n muur op bezet gebied, noch van onderdrukking gediend zijn, zie ik steeds weer beelden op de televisie van westerse politici die zich op het vliegveld van Tel Aviv door vertegenwoordigers van voornoemd kabinet laten omhelzen.

    • Dirk Ossen