Johnson zou sprintfinale Seoul '88 graag overdoen

Oud-atleet Ben Johnson hoopt dat de 100 meter van de Olympische Spelen van Seoul 1988 nog eens kan worden overgedaan.

Ben Johnson houdt van de `Road Runner'. Het is zijn favoriete tekenfilm. Het beest is snel en wordt nooit gevangen door zijn eeuwige rivaal, de coyote. De Canadese ex-atleet was ooit snel, maar werd wel gepakt. In een door Amerikaanse media verspreid interview gaf Johnson aan graag nog één race te willen lopen.

Johnson zorgde in 1988 tijdens de Olympische Spelen in Seoul voor het grootste olympische dopingschandaal ooit. Hij won olympisch goud op de 100 meter, maar werd betrapt op het gebruik van verboden steroïden.

Toen in de zomer ineens in de Amerikaanse sportwereld het middel THG werd ontdekt en een grote dopingzaak aan het licht bracht, kon de Canadees een glimlach niet onderdrukken. ,,Het laat aan de wereld zien dat deze dingen gewoon blijven doorgaan. Er kwam ooit een jongen op me af die zei: `Ben, jij bent in 1988 verkracht.' Zo voel ik me nog steeds'', zei Johnson.

Nu hij bijna 42 jaar is, is Johnson nog altijd met atletiek bezig. Hij sprint nog steeds. Hij is nog steeds snel. Zijn geluk is echter verdwenen. Tegenwoordig woont hij bij zijn moeder. Johnson hoopt nog steeds op die ene race: een herhaling van de olympische finale uit 1988. een Zuid-Koreaanse zakenman heeft het idee al geopperd. Het zou hem een aanzienlijk bedrag en een soort rehabilitatie opleveren.

,,De meeste mensen zouden in mijn geval zelfmoord hebben gepleegd. Dat doe ik niet. God heeft me de kracht en moed gegeven dit te overleven'', kijkt hij terug op de afgelopen jaren. Veel Canadezen voelen inmiddels met hem mee. Niemand keurt zijn dopinggebruik goed, maar veel buitenstaanders hebben wel het idee dat Johnson bewust aan de schandpaal is genageld. En velen menen dat Johnson zijn verleden achter zich moet kunnen laten.

Johnson traint nog steeds op het Metropolitan Toronto Track en Field Centre. Voor en na zijn training slikt hij tabletten. ,,Alles legaal. Als ik nog steeds verboden middelen zou gebruiken zou ik nu nog 9,8 seconden op de 100 meter lopen.'' In Toronto loopt ook Charlie Francis rond, de coach die hem in de jaren tachtig doping liet gebruiken. Ze groeten elkaar nog steeds vriendelijk.

Na zijn dopingschandaal in 1988 probeerde Johnson nog wel terug te komen. In de halve finales van de Spelen in Barcelona werd hij uitgeschakeld. Het jaar daarop reageerde hij opnieuw positief. De internationale instanties sloten hem voor het leven uit. Daarna volgde nog een positieve test.

Toen ontmoette hij Morris Chrobotek, een paar jaar zijn manager. Chrobotek leidde een vliegmaatschappij in Toronto. Hij gaf Johnson geld en huurde advocaten in om hem in rechtszaken bij te staan. Chrobotek organiseerde een wedstrijd voor het goede doel tegen paarden en een auto. Johnson versloeg de auto maar verloor van de paarden. In 1999 scheidden hun zakelijke wegen zich, maar vrienden zijn ze nog steeds.

Chrobotek kwam ook met idee van een herhaling van die bewuste olympische finale uit 1988. ,,Hij is ongelukkig. Alles wat hij had opgebouwd is hem afgenomen.'' Johnson zelf: ,,Mijn moeder houdt me steeds voor dat er voor mij nog een race resteert. Dat moet die race uit 1988 worden.''

Volgens Chrobotek zijn diverse Zuid-Koreaanse zakenlieden zeer in het idee geïnteresseerd. Voormalige sprintkanonnen uit die periode als Linford Christie en Carl Lewis (die het goud van Johnson kreeg) hebben echter aangegeven niets te voelen voor een nieuw optreden. Maar als er genoeg geld op tafel komt, zou het ooit kunnen gebeuren. Johnson houdt er rekening mee. Hij zegt de 100 meter in 10,2 seconden te kunnen lopen. Anderen die met hem trainen zeggen zelfs dat hij in augustus volgend jaar onder de tien seconden kan komen. ,,Ik train ervoor'', zegt Johnson over die ene mogelijke race.