Chailly schittert in laatste matinee

Terwijl op Eerste Kerstdag Riccardo Chailly op briljante wijze zijn laatste Kerstmatinee bij het Koninklijk Concertgebouworkest dirigeerde, groeit bij AVRO twijfel over het besluit om te stoppen met de tv-uitzendingen van de traditionele Kerstmatinee. De kijkcijfers zijn teruggevallen, evenals de buitenlandse belangstelling voor de voormalige `Eurovisie Kerstmatinee'.

Nu de wereldberoemde Daniel Barenboim volgend jaar Kerst het Eerste pianoconcert van Brahms speelt, voelt de AVRO zich verplicht tot uitzending van dat bijzondere evenement. Het is ook de eerste Kerstmatinee met de nieuwe chef-dirigent Mariss Jansons. Daarvoor moet op de omroepbegroting echter nog geld worden gevonden.

Door op tv slechts delen van de Kerstmatinee uit te zenden, had de AVRO de afgelopen jaren een voorraadje `Kerstmatinees' opgebouwd. Gisteren waren de Symphonie des Psaumes en Le sacre du printemps te zien, opnamen uit 2001 en 2002 uit de reeks Stravinsky-Kerstmatinees die Chailly nu op spectaculaire wijze afsloot met de flitsend en enerverend gespeelde balletmuziek Petroesjka en de suite uit het ballet L'oiseau de feu. Stravinsky zelf dirigeerde deze stukken zelf al in de jaren twintig bij het Concertgebouworkest.

Wanneer de tv-opnamen van deze laatste Kerstmatinee van Chailly worden uitgezonden hangt af van de vraag of de AVRO-tv volgend jaar present is bij het concert met Barenboim. Het plan is nu nog officieel deze Kerstmatinee in 2004 uit te zenden en daarna herhalingen van de vorige Kerstmatinees van Chailly. Doorzetten van dat plan zou voor de kerst-tv-kijker het merkwaardige beeld opleveren alsof Riccardo Chailly tot en met 2020 nog steeds de chef-dirigent van het Koninklijk Concertgebouworkest is, terwijl hij in 2005 aantreedt in Leipzig.

Chailly's laatste Kerstmatinee mag om meerdere redenen worden bijgeschreven als `historisch'. De Stravinsky-reeks, die ook nog Oedipus Rex en Pulcinella omvatte, past perfect bij de combinatie Chailly-Concertgebouworkest. Stravinsky klinkt fris, helder en bijzonder exact in de complexe ritmiek. Chailly zorgt bovendien voor lyriek en dramatiek, terwijl de solerende orkestleden excelleren in zeldzaam indringende expressiviteit.

In de deels impressionistische Vuurvogel-suite presenteerden de strijkers zich op warme, ouderwets-Amsterdamse wijze. De blazers hadden vooral in Petroesjka uiterst markante bijdragen. Prachtig en roerend was hier de melancholie in het trio van fluit, fagot en trompet. Na afloop werd terecht trompettist Peter Masseurs toegejuicht. Chailly stond te springen van opwinding en plezier.

Concert: Koninklijk Concertgebouworkest o.l.v. Riccardo Chailly. Gehoord: 25/12 Concertgebouw Amsterdam..

    • Kasper Jansen