Ben ik inhalig?

Mijn schoonzus is verstandelijk gehandicapt. Na het overlijden van mijn man nam ik het curatorschap over. Zij woont in een tehuis, maar de rest van de zorg komt hoofdzakelijk op mij neer, wat ik met liefde en plezier doe. Zij heeft een spaarrekening van 12.000 euro en een betaalrekening die altijd om het nulpunt schommelt. Ik leen haar regelmatig geld en schiet er zelf nogal eens bij in, maar mijn man wilde zo graag dat ze een buffer had voor haar oude dag. Inmiddels vind ik dat haar oude dag is aangebroken. Ik vraag me dus af of we niet iets leuks van die 12.000 euro kunnen doen. Bijvoorbeeld een reisje maken of een feestje geven. En: wie erft er straks van haar? Gaat haar geld naar haar zus en gezin, of erf ik als schoonzus met twee kinderen ook van haar? Ik vind het eigenlijk zo'n inhalige vraag, maar aan de andere kant zorgen wij (ik vooral) al dertig jaar voor haar en maakt ze deel uit van ons gezin.

(D. van G.)

Ik vind u helemaal niet inhalig, maar u moet wel blijven binnen de grenzen die door de rechtbank en de wet aan uw curatorschap zijn gesteld. U krijgt toch wel een vergoeding? Aan u komen alle bevoegdheden toe die voor een goede vervulling van uw taak nodig zijn. Daaronder vallen ook zaken die het leven van uw schoonzuster opvrolijken. Als uw schoonzus een testament heeft, staat daarin wie er erft en heeft u als curator een afschrift daarvan. Is er geen testament, dan geldt het wettelijk erfrecht en erft uw gezin ook. Wilt u een testament laten opmaken of veranderen, dan heeft u wel toestemming nodig. Wanneer u meent dat de erfenis van uw schoonzuster straks in handen valt van mensen die daar moreel eigenlijk geen recht op hebben, maar wel formeel, dan moet u dit dilemma voorleggen aan de rechter.

Adriaan Hiele beantwoordt ook vragen op de website www.nrc.nl/hiele