Innercity-feest in Braziliaanse zonnige sfeer

Terwijl de decemberstormen om het RAI-complex joegen, wentelden de ruim 42.000 bezoekers van het Innercity-feest zich zaterdagavond in zonnige sferen. Brazilië was het thema, want een beetje grootschalig dansfeest kan daar niet meer zonder. De ene hal was omgebouwd tot voetbalstadion, de andere tot sloppenwijk, de volgende tot oerwoud of strand. Inclusief, waarschijnlijk onbedoeld, lauw bier.

De bij het thema passende `dresscode' was niet al te strikt doorgevoerd. Een enkele gewaagde dame probeerde het als carnavalsdanseres. Verder was het groen-gele Braziliaanse voetbaltenue enigszins in trek, hoewel sommige dissidenten het met Ierse of Argentijnse kleuren probeerden.

In het muzikale aanbod was het thema nauwelijks terug te vinden, hoewel de ritmes van die cultuur de laatste jaren toch hun sporen in de dansmuziek hebben nagelaten. Zelfs de Britse triphopgroep Fila Brazillia ontbrak, maar daar stond een uitgebreid aanbod aan binnen- en buitenlandse dj's tegenover.

De mateloos populaire Tiësto trok ware mensenmassa's naar de tijdelijk tot Apotheose omgedoopte Parkhal, massa's die dankzij een uitgekiend systeem van eenrichtingsverkeer redelijk vlot door het complex werden geloodst. In een gelikte set liet Tiësto horen dat het door hem gepropageerde trance-genre met zijn gelaagde synthesizermelodieën en zijn strakke, om niet te zeggen starre ritmes, waar alle sporen van de zwarte funk zijn uitgebleekt, de 21ste-eeuwse pendant is van de symfonische rock.

De komst van Dave Clarke werd met gejuich ontvangen. Met enig recht, want deze avontuurlijke dj haalde met behulp van uitgekiend effectengebruik en in- en uitgedraaide bassdrums het uiterste uit zijn strenge platenkeus vol minimalistische beuktechno. Lucien Foort bekeek de zaken temidden van het nephout van de Mercando Muncipal-zaal wat breder en bood zelfs ruimte aan een dans-remix van Seven Nation Army. De makers van het origineel, garageblues duo The White Stripes, zullen ervan hebben opgekeken.

De Salvador-hal was volgens de aankondiging gewijd aan `urban', ofwel hiphop, r&b en dancehall, maar ondanks die hippe parapluterm klonken er verdacht veel hits van twintig jaar terug. Rahzel, `human beatboxer' uit het kamp van hiphopgroep The Roots, zorgde voor enig vertier, maar bleek toch een varieté-act die aardig paste bij de echte kermisattracties die op ieder groot feest van organisator ID&T opduiken.

Dan liever de pesterige set van houseveteraan Felix Da Housecat, die graag de bonkende vierkwartsmaat wegdraaide om die weer met een knal op de dansgretige menigte los te laten. Enkele jaren geleden werd hij tegen wil en dank een van de aanjagers van de electroclash-rage, waarin stevig werd teruggekeken op de vroege jaren tachtig. Afgaande op de snerpende acid-invloeden in zijn set, is de heropleving van het housegeluid van het eind van dat decennium nabij.

Festival: Innercity. Gehoord: 20/12, RAI Amsterdam.