Bedrijfspand als modieus maatpak

Bedrijfsgebouwen zijn de junkfood van de architectuur. De oorzaak is duidelijk: meestal worden ze door projectontwikkelaars voor `de' markt gemaakt. Daar- door gehoorzamen ze aan de wet van de algemeenheid: algemene wensen en eisen leiden zelden tot grootse architectuur. Omdat bedrijfsgebouwen bedoeld zijn voor huurders die de bouwer nog niet kent, zijn ze, net als hamburgers, in alles gericht op de algemene smaak. Meestal bestaan bedrijfsgebouwen bijvoorbeeld uit neutrale, vrij in te delen etages met trappen, liften en voorzieningen in het midden. Zo zijn ze door vrijwel alle bedrijven te gebruiken. Ook in vormgeving zijn ze niet uitgesproken: chic genoeg om voor mogelijke huurders als een visitekaartje te dienen, maar niet al te afwijkend van wat men altijd al ziet. Hierdoor zijn bedrijfsgebouwen ook als de krijtstreeppakken van de bankiers en ondernemers: je hebt ze in alle soorten en maten, maar de verschillen zijn alleen interessant voor ingewijden als de Jort Kelders van deze wereld.

Hoe anders een bedrijfsgebouw wordt wanneer de opdrachtgever wel specifieke wensen heeft en de `wet van de algemeenheid' niet geldt, blijkt uit het nieuwe bedrijfspand van het modebedijf Gsus in Amsterdam-Noord. Gsus is een jong Nederlands modebedrijf dat de laatste jaren razendsnel is gegroeid. Omdat de voormalige scheepsloods waarin het was gehuisvest te klein werd, gaf Gsus aan Evelo Vandenberg architecten de opdracht voor een nieuw bedrijfsgebouw. Dit moest de geest van het bedrijf weerspiegelen: Gsus ziet zichzelf als een modebedrijf dat naam heeft gemaakt met onverwachte combinaties, zoals een bikini van bont.

Het nieuwe bedrijfsgebouw is dan ook geen krijtjesstreeppak of hamburger geworden. Alleen de doosvorm deelt het met veel andere bedrijfsgebouwen, voor de rest wijkt het er in bijna alle opzichten van af.

Dat begint al met de opzet van het gebouw dat uit een kantoor en een magazijn bestaat. Standaardoplossing bij bedrijfsgebouwen is het kantoor een licht representatief karakter te geven en dit aan straatzijde te situeren. Daarachter wordt dan het magazijn in de vorm van een eenvoudige, industriële doos geplaatst. Maar in het geval van het gsus-gebouw is het kantoor in de vorm van een platte, betonnen doos boven op het magazijn geplaatst. Het is ook geen vrij indeelbare ruimte om een kern van trappen, enzovoort geworden, maar bevat in het midden een patio en een kantine met keuken. Daaromheen zijn kantoren, vergaderzalen, showrooms en een eigentijdse lounge-ruimte gelegen.

Het magazijn onder het kantoor is een open ruimte met kolommen waarop het kantoor rust. Hier is vooral de buitengevel opvallend. Deze bestaat uit opaal polycarbonaat waar planken met schors en al zijn gemonteerd. De planken zijn schuin geplaatst, zodat 's avonds en 's nachts het licht uit het magazijn naar buiten stroomt en de betonnen kantoordoos lijkt te zweven. Overdag is het alsof de zware kantoorbak rust op dunne planken.

Alleen het interieur van het kantoor stelt teleur. Maar dit is niet de schuld van Evelo Vandenberg architecten: zij hebben gezorgd voor adequate en soms zelfs mooie ruimtes die in schoon beton of wit geschilderd zijn opgeleverd. Het is de inrichting, die door Gsus zelf ter hand is genomen, die wat al te bekend voorkomt. De Perzische tapijten op betonnen vloeren, kroonluchters aan kale plafonds, seventies meubels en lullige lampen met grote, campy lampenkappen zijn laatste jaren iets te vaak gezien in allerlei modieuze lounge-interieurs om nog te verrassen.

Gebouw: bedrijfspand Gsus wholesale & design. Johan van Hasseltweg 27, Amsterdam. Architect: Evelo Vandenberg architecten Amsterdam. Opdrachtgever: g-sus wholesale & design. Ontwerp: 2001. Bouw gereed: 2003.

    • Bernard Hulsman